Japonya'daki hikikomori olgusunun sosyoekonomik ve toplumsal cinsiyet katmanları üzerine bir inceleme

Psikososyal bir olgu olup sosyal bir çözüm gerektiren olan hikikomori, tıbbi müdahalelere direnen spesifik bir tür akut sosyal geri çekilme olarak tanımlanmaktadır. Bu tez, hikikomori'yi sosyal bilimler lensine dahil ederken, hikikomorilerin Japonyadaki orta sınıfa özgü, bu homojen sosyoekonomik yapının geleceğini tayin eden başat rolünü vurgulayıp aynı zamanda öncelikle toplumdaki erkekleri etkilediği yönündeki yaygın görüşe de meydan okumaktadır. Yeterince temsil edilmeyen kadın hikikomorilerin varlığına vurgu yapan bu tez, konuyla ilgili sınırlı sayıdaki tıp lensini kullanmayan, niteliksel ve feminist literatüre önemli bir katkı sağlamaktadır. Bu tez esas olarak "Hikikomori olgusunun sosyoekonomik ve toplumsal cinsiyete özgü katmanları yıllar içinde nasıl gelişmiştir ve COVID-19 pandemisi bağlamında bakıldığında bu öğelerin medya temsili karşımıza yeniden nasıl çıkmıştır?" sorusuna cevap bulmayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda sosyal inşacılık (CSP) ve bağlamsal (contextual) inşacılığı birleştiren bir çerçeveyi benimseyen tez, hikikomorinin toplumsal cinsiyet ve sosyoekonomik katmanlarını ve bunların bağlama göre şekillendiğini, COVID-19 pandemisi parametreleri çerçevesinde, 2020-2024 aralığını baz alarak başlıca Japon gazeteleri olan Asahi Shimbun ve Mainichi Shimbun'u tarayarak amaçlı örnekleme yöntemiyle göz önüne sermeyi amaçlamaktadır. Tez sonuç olarak hikikomori bağlamında kadınlara yönelik iki boyutlu bir önyargının varlığını ortaya koyar. Hem kadın hikikomori sayısının toplumsal beklentiler ışığında olduğundan çok daha az görülmesi ve gösterilmesini hem de hikikomori çocuklarına bakan annelerin karşılaştığı toplumsal önyargıyı açığa çıkaran tez, konunun toplumsal cinsiyet boyutunun yeniden değerlendirilmesini ve kadın hikikomoriler bağlamında daha kapsamlı, çok yönlü ve önyargısız araştırmalar yapılmasının elzem olduğu sonucuna varır.