Hipermobilite sendromunda postural kontrol mekanizmalarının araştırılması

Amaç: Hipermobilite sendromu (HS) hipermobiliteye ek olarak çeşitli muskuloskeletal problemlerin görülmesi ile karakterize klinik bir sendromdur. Literatürde, HS'li bireylerde denge ve postural kontrol ile ilgili çalışmalar sayıca azdır ve bu çalışmalarda çoğunlukla statik parametrelerin incelendiği görülmektedir. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı HS tanısı alan bireyler ve sağlıklı bireyler arasında statik ve dinamik postüral kontrol açısından bir fark olup olmadığının araştırılmasıdır. Yöntem: Beighton kriterlerine göre hipermobil olduğu saptanan ve Brighton kriterlerine göre HS tanısı alan 50 olgu (45 kadın, 5 erkek, ortalama yaş: 21,02±0,38 yıl) ve hipermobil olmayan 47 sağlıklı birey (26 kadın, 21 erkek, ortalama yaş: 21,72±2,13 yıl), statik ve dinamik postüral kontrol açısından Balance Master denge ve performans cihazı kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Gruplar yaş ve vücut kütle indeksi açısından benzerken, gruplar arasında boy ve vücut ağırlığı açısından farklar saptandı. HS'li olgularda stabilite limitleri testinde öne doğru ulaşılan son nokta, birleşik uzanılan maksimum uzaklık ve tandem yürüyüş testinde adım genişliği parametrelerinin sağlıklı olgulara göre farklı olduğu bulundu. Ayrıca Beighton skoru ile tandem yürüme testi parametrelerinden adım genişliği, stabilite limitleri testinden öne ve öne-sağa ulaşılan son nokta parametrelerinin ilişkili olduğu tespit edildi. Sonuç: Hipermobilite sendromuna sahip bireylerde, kontrollere göre özellikle yürüme sırasında adım genişliğinin azaldığı dikkat çekmektedir. Rehabilitasyon programları planlanırken bu farklılığın göz önünde bulundurulmasının rehabilitasyon profesyonellerine yol göstereceğini düşünmekteyiz.