III. Mehmed Dönemi sonuna kadar osmanlı şair meclisleri

Edebiyat meclisleri veya edebî muhitler konusu, Klasik Türk Edebiyatı araştırmaları kapsamında çok önemli olmasına rağmen bir o kadar da ihmal edilen bir inceleme alanıdır. Edebî bir üretim değerlendirilirken içinde bulunduğu sosyo-ekonomik ve kültürel şartlardan bağımsız düşünülmez. Ancak klasik şiirimize dair bir dönem geliştirilen halktan kopuk olduğu algısı bunun üzerine düşünülmesini bile geciktirmiştir. Oysa klasik şiirin üretildiği mecralar olan şair meclisleri pek çok unsuruyla birlikte şiirde varlık gösterdiği gibi aynı zamanda Klasik Tür Edebiyatı içinde en çok rağbet gören nazım biçimi olan gazele bağlam oluşturması açısından incelemeye değerdir. Bununla beraber meclis ortamları, şiirin ortaya çıktığı yer olmakla kalmayıp aynı zamanda bu edebî üretimin dolaşımına imkân veren oluşumlardır. Bu çalışmanın amacı da başlangıçtan 16. yüzyıl sonuna kadar Osmanlı şair meclislerinin oluşum, gelişim ve unsurlarına eğilerek edebiyata tesirini incelemektir. Kaynaklardan elde edilen verilere dayanarak fiziki olarak bizzat bir araya gelmiş, çoğunlukla sahibi, mekânı ve katılımcılarından bir kısmı bilinen meclisler tespit edilerek sosyo-kültürel yönleriyle tartışılmış ve söz konusu dönemdeki şair haritası gösterilmeye çalışılmıştır.