Two ecological perspectives: Images of The Sea in The Old an and The Sea and the Sea-crossed Fisherman

İmgeler, edebi metinlerin kendilerini genişletme ve zenginleştirmelerinin bir yöntemidir; zira bu zenginleştirme yaşamı yansıtmak gibi çok yönlü bir faaliyeti üstlenen anlatılarda çok önemlidir. Ünlü din tarihçisi Mircea Eliade'ye göre imge bir "anlam demetidir". Eliade, anlatıyı çoklu ve katmanlı yapan imgelerin, bir metnin yaşamın çok yönlülüğünü yansıtmasını mümkün kıldığını iddia eder. Öte yandan, Üçüncü Viyana Psikanaliz Ekolünün kurucusu olan Viktor Emil Frankl, modern insanın, Freud'un iddia ettiği içgüdüler ya da Adler'in ileri sürdüğü üzere toplumda yer edinme isteği ile değil yaşadıklarına anlam verme arzusu ile yaşadığını savunur. Kişinin herhangi bir yaşantıya atfettiği anlam, onu mutlu ve tatmin olmuş kılabildiği gibi tam tersi de olabilir. Lakin Frankl'a göre, anlam, saklanmış ve bulunmayı bekleyen sabit bir sır değildir ve kişinin hayat ile etkileşiminden doğan bilinçli bir karar alma sürecinin sonunda oluşur. Birey anlamı seçer ya da kararlaştırır. Frankl'ın anlam arayışı, tarih boyunca insanın macerasının bir yansıması olmuş edebi metinlerde doğal olarak kendini gösterir. Yaşamlarında anlamlarını yitiren ya da yeni bir anlam bulmayı isteyen kahramanlar, başlarından geçen olaylar sonucunda tecrübe ve bilgi kazanırlar. Bu kazanımlar sayesinde, kahramanın tecrübe ve varoluşuna yeni bir anlam katılır. Bu tez, deniz imgesinin insan dimağına yerleşmiş ayırt edici özellikleri ile edebi anlatılarda kahramanların anlam arayışlarının önemli bir mecrası olmasını incelemektedir.