İleus tanısıyla kliniğimizde opere edilen hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi

Çalışmamıza Ocak 2009 ve Haziran 2014 dönemleri arasında Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisine başvuran ve Genel Cerrahi Servisine yatırılıp ileus ön tanısı olan ve operasyon sonrasında ileus kesin tanısı alan yaşları 17-95 arasında değişen 160'ı kadın, 221'i erkek toplam 381 olgu dâhil edildi. Hastalarımızın %58,0'i (n=221) erkek, %42,0'si (n=160) kadın idi, genel yaş ortalaması 61 idi. Çalışmamızda vakalarımızın %32'sinde malignitelere bağlı ileus, % 28'inde brid ileus, %20'sinde ise herni nedenli ileus saptandı. Hastalarda ek hastalık varlığının komplikasyon oranı, yatış süresi ve mortalite üzerine istatistiki olarak etki ettiği görüldü. Preoperatif dönem Hemoglobin (Hgb), Hematokrit (htc), üre, kreatinin, lenfosit sayısı, Nötrofil / lenfosit oranı (Nlr), albumin düzeyi, laktat dehidrogenaz (Ldh) düzeyi, operasyon süresi ile komlikasyon gelişimi arasında istatistiki anlamlı ilişki olduğu, Beyaz küre (wbc), nötrofil sayısı ile komplikasyon gelişimi arasında istatistiki anlamlı ilişki olmadığı saptandı. Yapılan analizde preoperatif üre, ast, hgb, htc, LDH düzeyleri ve yatış süresi ile mortalite arasında istatistikî anlamlı ilişki olduğu, wbc düzeyi, operasyon süresi ile mortalite ile arasında istatistikî anlamlı ilişki olmadığı saptandı. Özellikle klinik olarak kısmen daha rahat olan, komplike ileus düşünülmeyen hastalarda preoperatif medikasyon sonrası operasyonun önemi üzerinde durulması gerekmektedir. Ayrıca cerrahın erken cerrahi tedavi gerektiren komplike ileuslu olguları tanıması ve hastanın genel durumunun bozulmadan erken yapılacak cerrahi işlemin hayat kurtarıcı olduğu akıldan çıkarılmamalıdır.