A cross-cultural examination of relationship quality, satisfaction, and anxiety: Associations with self-construal and family-of-origin experiences

Genç yetişkinlikte romantik ilişki yaşama deneyimi gelişimsel olarak önemli bir aşamadır (Rauer, Pettit, Lansford, Bates & Dodge, 2013). Bu araştırmanın amacı, kültürel etkenler ile gencin kök aile ile ilişkilerinin etkisiyle oluşan gencin özbenlik algısının, romantik ilişkilerine etkisini incelemektir. Özbenlik algısı iki kuram ile tanımlanmıştır: Kağıtçıbaşı'nın Aile Değişim Kuramı ve Bowen'ın Aile Sistem Kuramı. Araştırma örneklemi, ABD (n = 200), Türkiye (n = 196) ve Pakistan'da (n = 159) yaşayan, en az üç aydır devam eden bir romantik ilişkisi olan, 18-25 yaş arası, şehirli üniversite öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmada, özbenlik algısı ile romantik ilişki doyumu ve kaygı arasındaki ilişkinin farklı kültürlerde işleyişi ile ilgili karışık bulgular ortaya çıkmıştır. Modelde ayrı ayrı incelendiğinde, ayrışma ve özerklik arttıkça ilişki doyumunun arttığı görülmüştür. Öte yandan, ayrışma, özerklik ve ilişkisellik aynı modelde birlikte test edildiğinde ise ayrışmanın her üç kültürde ilişki doyumunu yordadığı görülmüştür. Buna ek olarak Amerikan örnekleminde, özerk-ilişkisellik arttıkça ilişki doyumunun arttığı, Pakistan ve Türk örneklemlerinde ise böyle bir ilişki olmadığı bulunmuştur. . Kaygı ise her üç kültürde de ayrışma ile negatif koreledir, fakat özerk-ilişkisellik ile istatistiksel olarak ilişkili değildir. Bulgular, ayrışma olgusunun daha kişisel ve psişik bir süreç olduğunu, özerk-ilişkiselliğin ise daha ilişkisel ve kültürel olduğunu göstermektedir. Bu çalışma genç erişkinlik döneminde özbenlik algısı ile romantik ilişkileri incelemek üzere kültürel ve sistemik yaklaşımların daha bütüncül bir çerçevede araştırılması fikrini desteklemektedir. Anahtar Kelimeler: romantik ilişkiler, ilişki kalitesi, ilişki doyumu, özerklik, ilişkisellik, kültür, özbenlik algısı, aile sistem kuramı, ayrışma