İlk epizodu depresyon olan bipolar bozukluk tanılı hastaların, antidepresan sağaltım altında manik/hipomanik kayma geliştiren ve geliştirmeyen major depresyon tanılı hastalarla klinik özellikler ve ailede psikiyatrik hastalık yüklülüğü açısından karş

ÖZETBaşlık: İlk epizodu depresyon olan ?Bipolar Bozukluk? tanılı hastaların, antidepresansağaltım altında manik\hipomanik kayma geliştiren ve geliştirmeyen major depresyontanılı hastalarla, klinik özellikler ve ailede psikiyatrik hastalık yüklülüğü açısındankarşılaştırılmasıAmaç: Bu çalışmada, bipolar bozukluk tanısıyla izlenen ve ilk epizodu depresyon olanhastaların, antidepresan sağaltım almaktayken manik\hipomanik kayma geliştiren vegeliştirmeyen major depresyon tanılı hastalarla klinik özellikler ve ailede psikiyatrik hastalıkyüklülüğü açısından karşılaştırılması amaçlandı.Yöntem: Çalışmaya Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri AD yataklı hasta birindeyatarak tedavi gören, bipolar bozukluklar biriminde ya da genel poliklinkte izlenmekte olup,öyküsünden ilk epizodun depresyon olduğu saptanmış olan bipolar bozukluk I ya da II tanılı 76hasta alındı. Tanı ve öykü , DSM-IV ölçütleri temel alınarak yapılandırılmış psikiyatrikgörüşmeler (SCID-I) ile yeniden değerlendirildi. Hastanın kendisi ve aile bireyleriyle gerçekleşenyarı yapılandırılmış görüşmeler yapıldı, tüm tıbbi kayıtlar geriye dönük olarak incelendi. Veriler,daha önce aynı yöntemlerle değerlendirilmiş, unipolar depresyon tanısıyla izlenmekte ikenantidepresan ilaç / EKT ile manik/hipomanik kayma geliştirme öyküsü olan 61 ve major depresifbozukluk (Unipolar depresyon) tanılı 80 hastanın verileri ile karşılaştırıldı.Bulgular: Bipolar bozukluk grubunda, hastalığın başlangıç yaşı ortalaması (27.2±9.4), unipolardepresyon grubundan (35.4±13.29) anlamlı olarak daha düşük, manik kayma grubundan(31.9±12.38) ise farklı değildi. Bipolar bozukluk tip 1 (25.2±8.68), tip 2'den daha erken yaştabaşlamaktaydı (38.7±9.1). Manik kayma grubunda bipolar ve unipolar gruba göre daha sıkdepresif epizod gözlendi. En yüksek hastaneye yatış oranı bipolar grupta (% 68.4) idi, onu manikkayma (% 36.1) ve unipolar depresyon (% 13.8) tanılı hastalar izliyordu.1Melankolik özellik, manik kayma grubunda en yüksek (% 62.3), bipolar grupta ikinci sıklıkta (%57.9) unipolar depresyon grubunda ise daha düşük oranda (% 27.5) bulundu. Psikotik özellik enyüksek bipolar grupta (% 46.1), daha sonra manik kayma grubunda (% 11.5), en düşük unipolardepresyon grubunda (% 1.3) saptandı. Atipik özellik, sırasıyla manik kayma (% 13.1), bipolar(% 10.5) ve unipolar depresyon grubunda (% 1.3) gözlendi. İntihar girişimi bipolar grupta enyüksek (% 39.5) idi, manik kayma grubu (% 23) ve unipolar depresyon (% 15) onu izliyordu.Bipolar bozukluk grubunun % 28.9'unda, manik kayma grubunun % 24.6'sında, unipolardepresyon grubunun ise % 8.8'inde ikinci derece akrabalarda psikiyatrik hastalık öyküsü vardı.Sonuç: İlk epizodu depresyon olan bipolar bozukluk tanılı hasta grubunun klinik özellikleri vehastalığın gidişi, antidepresana bağlı manik kayma geliştiren hasta grubununkine benzer, unipolardepresyondan ise farklılık göstermekteydi. Antidepresana bağlı manik kayma gösteren hastalar,unipolar ve bipolar bozukluk arasında bir geçişi yansıtıyor olabilir. Bu bulgular, gelecektekisınıflandırmalarda, antidepresanlarla tetiklenen mani/hipomani'lerin ?bipolar bozukluklar?başlığı altında yer alması gerektiği görüşünü desteklemektedir.2