İlköğretim okulu müdürlerinin öğretmenlerle kurdukları iletişim yeterlikleri ve iletişime engel teşkil eden davranışları

Bu araştırmanın genel amacı, Çanakkale merkez ve ilçelerinde 4306 sayılı kanun öncesinde kurulmuş ilköğretim okullarında görev yapan müdürlerin iletişim kaynağı olarak öğretmenlerle kurdukları iletişim yeterlikleri ve iletişime engel teşkil eden davranışlarını ortaya koymaktır. Bu amacı gerçekleştirmek için iletişim süreci ve bu süreçteki bütün öğeler, çeşitli boyutlarıyla irdelenmiştir. İlköğretim okulu müdürlerinin iletişim kaynağı olarak iletişim yeterlikleri, kendilerinin ve öğretmenlerin görüşleri alınarak belirlenmiştir. Ayrıca, ilköğretim okulu müdürlerinin iletişim kaynağı olarak yeterlikleri cinsiyet, eğitim durumu ve kıdem değişkenleri açısından öğretmen görüşleri alınarak araştırılmıştır. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından literatür taraması yapılmış, uzman görüşleri de alınarak araştırmanın amacına uygun ölçme aracı geliştirilmiştir. Anket yoluyla elde edilen veriler yüzde, frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, t-testi, ve varyans analizi teknikleri ile çözümlenmiştir. Araştırma evreninde tüm ilköğretim okullarında görevli 34 müdür ve 410 öğretmen yer almaktadır. Cinsiyet değişkeni açısından bakıldığında öğretmenler, iletişim kaynağı olarak ilköğretim okulu müdürlerini oldukça yeterli bulurlarken t-testi sonuçlarının da bu bulguyu doğruladığı gözlenmektedir. İlköğretim okulu müdürlerinin "iletişim sürecinde,iletişim kaynağı olarak "amaç belirleme, kanal seçme ve kullanmada mesleki kıdem; mesaj düzenleme ve aktarmada öğrenim durumu boyutlarında; "iletişime engel teşkil eden davranışları" nda ise, yetkiyi güçlendirmede bilgileri öğretmenlerden gizleme, mesajların gereği yapılmadığında yetkiye başvurma, formal kanalları kullanma ve informal kanalların önemini kavrayamama" davranışlarına yönelik varyans analizi sonuçlarında okul müdürleri ve öğretmenlerin arasında manidar faklılıklar gözlenmiştir.