İlkokul öğretmenlerinin ve yöneticilerinin evlilik doyumu ve mükemmellik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, resmi ilkokullarda görev yapan sınıf öğretmenlerinin ve yöneticilerin evlilik doyumları ile mükemmelliyetçilikleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır. Tarama modeline uygun olarak düzenlenen araştırmanın evrenini İstanbul İli Esenyurt ilçesindeki resmi ilkokullarda görev yapan sınıf öğretmenleri ve yöneticileri oluşturmaktadır. Evrenin tamamına ulaşıldığından örneklem alınmamıştır. Araştırmada Canel (2007) tarafından geliştirilen Evlilik Doyum Ölçeği (EDÖ) ve orijinali Hewit-Flett (1991), tarafından geliştirilmiş olup üniversite öğrencileri için Türkçe uyarlama çalışması Oral (1999) tarafından yapılan Çok Boyutlu Mükemmeliyetçilik Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada veri analizleri SPSS 15.0 programı ile yapılmıştır. Parametrik olmayan verilere sahip ikiden fazla grubun ölçümlerinin karşılaştırılmasında Kruskal Wallis, ikiden fazla grubun bağımsız örneklem tek yönlü varyans analizinin ortalamaları karşılaştırılmasında One Way ANOVA, t-Testi, frekans-yüzde, ortalama sapma ve korelasyon değerlerine bakılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular şunlardır: Evlilik doyumu ve mükemmeliyetçilik düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde; evlilik uyumu alt puanı ile kendi odaklı mükemmeliyetçilik arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Evlilik doyumu alt puanları ile başkaları odaklı mükemmeliyetçilik alt puanı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. İlişki mutluluğu, çatışma, evlilik uyumu, eşin ailesi ile iletişim alt puanları ile toplum odaklı mükemmeliyetçilik arasında negatif yönde bir ilişki olduğu görülmüştür. İlişki mutluluğu, evlilik uyumu, eşin ailesi ile iletişim ve toplam mükemmeliyetçilik alt puanları arasında negatif yönde bir ilişki vardır.