Bargaining on asylum and migration: The case of EU and Turkey

Bu çalışma, düzensiz göç ve iltica konularını temel alarak, AB-Türkiye katılım müzakerelerinin mekanizma ve dinamiklerini incelemeyi ve analiz etmeyi amaçlamaktadır. Analiz, AB'nin Türkiye'den göç ve iltica ile ilgili talep ettiği şu iki ana konuya dayanarak yapılmıştır: (a) Türkiye'nin 1951 Cenevre Sözleşmesi'ne konulan coğrafi sınırlama hükmünü kaldırması; (b) Türkiye'nin komşu transit ülkeler ve AB ile geri kabul anlaşmaları imzalaması. Bu konuların müzakere süreçleri, resmi AB-Türkiye katılım müzakerelerinden bağımsız olarak gerçekleşmektedir, ancak, Türkiye'nin AB'ye üyelik beklentileri, bu müzakere süreçlerinin çıktılarına sıkı bir şekilde bağlıdır. Çalışma, bu müzakere süreçlerinin küresel yönetişim çerçevesinde bütün ilgili aktörlerin tercihleri dikkate alınarak mı, yoksa iki tarafın da kendi politik, ekonomik ve sosyal güvenliklerini en üst düzeye çıkaracakları şeklide bir güvenlik çerçevesinde mi yürütüldüğünü incelemektedir. Çalışmanın metodolojik odağı niteldir ve kullanılan iki ana veri toplama ve veri analiz yöntemi vardır. İlki, yarı-yapılandırılmış görüşmelerden oluşan saha araştırması, ikincisi ise mevcut istatistikler ve belgelerin ikincil analizidir. İlgili aktörlerin tercihleri üzerine bir analiz yapıldığında, beklenen farklılıkların dışında, tercihlerinin birleştiği noktalar, masadaki iki konunun da çözümlenmesi için külfet paylaşımının ve sağlam bir üyelik beklentisinin önemidir. Ayrıca, göçe karşı süregelen devlet güvenlik söylemine rağmen, ilgili aktörlerin çoğunun, güvenlik ile ilgili kaygılara karşı, ekonomik kaygılara öncelik tanıdığı görülmüştür.