İmmobilizasyon ile indüklenen sıçan donuk omuz modelinde sistemik n-asetil sistein kullanımının kapsüler fibrozis ve lökomotor aktivite üzerine etkilerinin araştırılması

Amaç: İmmobilizasyonla indüklenmiş sıçan donuk omuz modelinde, immobilizasyon süresince N-asetil sistein (NAC) verilen ve NAC verilmeyen denekleri; eklem hareket açıklıkları (EHA) ve üst ekstremite aktiviteleri açısından karşılaştırarak, antioksidan N-asetil sistein molekülünün profilaktik antifibrotik etkilerinin gözlemlenmesi amaçlanmaktadır. Metot: 28 adet 12 haftalık Sprague Dawley sıçanda, genel anestezi altında, internal skapulohumeral fiksasyonla omuz immobilizasyonu gerçekleştirildi. Denekler randomize şekilde NAC verilecek (Grup 1, n=14) ve NAC verilmeyecek (Grup 2, n=14) iki gruba ayrıldı. Birinci gruba 8 haftalık immobilizasyon süresince 1200 mg/kg/gün NAC peroral verildi. 8 haftanın sonunda remobilizasyon gerçekleştirildi. İmmobilizasyondan önce ve remobilizasyondan sonra; immobilizasyon uygulanan tarafa yönelik üst ekstremite lokomotor aktivitesi ve omuz abdüksiyon/fleksiyon EHA'lar ölçüldü. Aktivite; üst ekstremitenin uzanma-kavrama becerisini ölçmek üzere tasarlanan Montoya'nın merdiven düzeneğiyle değerlendirildi. EHA'lar; omuza kuvvet etkisi olmadan ve standart kuvvet uygulanırken anterior-posterior/lateral planda gerçekleştirilen radyografik görüntülemelerdeki skapulohumeral açılar arasındaki farkın hesaplanmasıyla bulundu. Bulgular: İmmobilizasyon öncesi; sagittal/koronal plan EHA ve aktivite ölçümleri iki grup arasında istatistiksel anlamlı fark göstermedi (p>0,05). Remobilizasyon sonrası ölçümlerde immobilizasyon öncesine göre abdüksiyon/fleksiyon EHA ve üst ekstremite aktivitesi iki grupta da anlamlı azalma gösterdi (p<0,05). Remobilizasyondan sonrasındaki fleksiyon EHA iki grup arasında anlamlı fark gösterirken (p<0,05); abdüksiyon EHA, hesaplanan p=0,051 değeriyle anlamlı fark oluşturmadı (p>0,05). Remobilizasyon sonrasındaki üst ekstremite aktivite testinde iki grup arasında anlamlı fark görülmedi (p>0,05). Üst ekstremite aktivitesinde ve abdüksiyon/fleksiyon EHA'da immobilizasyon nedeniyle gerçekleşen kayıplar iki grup arasında anlamlı fark göstermedi (p>0,05). Sonuç: Bulgular NAC profilaksisi verilen grupta daha az şiddette etkilenmeyi göstermektedir. NAC donuk omuz profilaksisinde antifibrotik etkileri sayesinde faydalıdır. Bu durum donuk omuzda oksidan-antioksidan mekanizmaların rolü olabileceğini göstermektedir.