Çalışma şeklinin (uzaktan, hibrit, ofis içi) çalışanın psikolojik sağlığına olan etkisinde ruminasyon ve öz-düzenlemenin rolünün anlaşılması

Bu çalışma, COVID-19 pandemisi sonrası çalışma şeklinin (uzaktan, ofis içi, hibrit) tam zamanlı çalışanların psikolojik sağlığı üzerindeki etkisini ve bu ilişkide ruminatif düşüncelerin ve öz-düzenleme becerilerinin rolünü anlamayı amaçlamaktadır. Araştırma 25-65 yaş arasında ofis içi, hibrit, veya uzaktan çalışan 371 katılımcı ile yürütülmüştür. Katılımcılara Sosyo Demografik Bilgi Formu, Ruminatif Düşünce Biçimi Ölçeği, Öz-Düzenleme Ölçeği ve Semptom Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın hipotezleri Kruskal-Wallis ve Spearman's Rho testleri ile analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, çalışma şeklinin, katılımcıların çalışma yılı dikkate alındığında, çalışanların psikolojik sağlığı üzerinde bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Depresyonun toplamda 16 yıldan fazla çalışan ofis içi çalışanlarda, hibrit ve uzaktan çalışanlara kıyasla daha yüksek olduğu görülmüştür. Benzer şekilde, bulunduğu firmada en fazla 1 yıldır çalışan uzaktan çalışanlarda depresyon puanlarının hibrit ve ofis içi çalışanlara kıyasla daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Aynı zamanda toplamda veya bulunduğu firmada 1 ile 5 yıl arasında çalışan hibrit çalışanların uzaktan ve ofis içi çalışanlara kıyasla daha fazla anksiyete yaşadığı bulunmuştur. Ek olarak, bekâr erkeklerin, yalnız yaşayan bireylerin ve düşük veya orta düzeyde iş stresi olan bireylerin uzaktan çalıştığında daha fazla ruminatif eğilim gösterdikleri tespit edilmiştir. Ancak, bireyin öz-düzenleme becerilerinin çalışma şekli ve psikolojik sağlık arasındaki ilişkiye etki etmediği gözlemlenmiştir. Çalışmanın bulguları literatür doğrultusunda tartışılmış ve çalışmaya dair teorik çıkarımlar belirtilmiştir.