İmplant destekli overdenture protezlerde farklı vertikal uyum dereceleri ve farklı kantilever tasarımlarının implant ve çevresindeki kemikte oluşturduğu stresin değerlendirilmesi: Üç boyutlu sonlu elemanlar analizi

Amaç: Bu çalışmanın amacı mandibular overdenture protezlerde, distal bar uzantısının, bar alt yapı materyal çeşidi ve bar alt yapı-abutment uyum derecelerinin, implant ve çevre kemik dokuda oluşturduğu stresin sonlu elemanlar analizi ile incelemektir. Yöntem: Tam dişşiz alt çenede, kaninler bölgesine ve orta hat hizasına yerleştirilen üç implant üzerine bar tutuculu protez tasarlanmıştır. Bar tutucunun distal kantilever uzunluk tasarımı; 0 mm, 8 mm, 14 mm'lik uzantılar olarak modellenmiştir. Bar tutucu alt yapının abutment ile olan dikey uyumsuzluğu 0 µm, 100 µm, 200 µm olarak modellenmiştir. Üç farklı bar alt yapı materyalleri (Ti Grade5, Tip4 Au, Cr–Co) ile toplamda yirmi yedi(3X3X3) farklı model elde edilmiştir. Oklüzal kuvvet, 1 cm yarıçapında rijit bir gıda parçasının (food stuff) orta noktasına dik ve 150 N olacak şekilde uygulanmıştır. Food stuff tek taraflı olarak sol posterior bölgede 1. molar diş santral fossasına uygulanmıştır. Yapılan yükleme çiğneme kuvvetini stimüle edecek şekilde planlanmıştır. Bulgular: Kortikal kemikte görülen sıkışma ve gerilme stresleri trabeküler kemikte oluşan streslerden daha yüksek değerlerde bulunmuştur. Distal kantilever uzantısı arttıkça kortikal kemikteki gerilme değeri, kuvvetin uygulandığı terminal implanttan diğer terminal implant çevresi kemiğe doğru yoğunlaşmaktadır, sıkışma değeri her zaman kuvvetin uygulandığı terminal implant çevresinde yoğunlaşmaktadır. Farklı alt yapı materyallerinde ve farklı vertikal uyum derecelerinde implant çevresi kemikte oluşan stres değerlerinin benzer olduğu analiz edilmiştir. Distal kantilever miktarının artması sonucu implantlarda görülen Von Mises değerlerinin kuvvetin uygulandığı taraftaki terminal implantta arttığı analiz edilmiştir. Distal uzantının olması ile birlikte kuvvetin uygulanmadığı terminal implantta Von Mises değeri yaklaşık yarıya düşmüştür. Farklı vertikal uyum derecelerinde implatlarda görülen Von Mises değerleri benzer bulunurken farklı alt yapı materyallerinde elastik modülü yüksek olan materyalde yüksek bulunmuştur. Bar alt yapının distal kantilever uzantısı 14 mm'lik grupta en yüksek stres değeri bulunmuştur. Bar alt yapı materyalinin elastik modülünün değişmesi ile Von Mises değerleri değişmiştir. Sonuç: Bar tutuculu sistemlerin distal kantilever uzantılı olarak tasarlanması planlandığında ideal uzantı miktarının belirlenmesi için diğer başka çalışmalar yapılmalıdır. Bu çalışmanın sınırlamaları dahilinde kantilever uzunluğunun artması özellikle kantilever yanındaki implant çevresinde streste belirgin artışa neden olmadığı analiz edilmiştir. Dikey uyumsuzluğu olan bar alt yapıların sertliğinin implant çevresi kemik üzerinde minimal bir etkiye sahip olmuştur, ancak mekanik bileşenlerdeki etkileri için ileri çalışmalar yapılmalıdır. İmplantlar üzerindeki alt yapı uyumsuzluğunun gerçek etkileri için ileri çalışmalar yapılmalıdır. Çalışmamızda kullanılanılan materyallerden elastik modülü yüksek olan bar alt yapı tüm koşullarda daha yüksek stres değerlerine neden olmuştur. Anahtar kelimeler: Bar tutuculu overdenture, distal uzantı, sonlu elemanlar analizi, dental implant