İmplant destekli tek üye sabit restorasyonlarda görülen protetik komplikasyonların ve implant çevresi kemik rezorpsiyonlarının retrospektif olarak incelenmesi

Amaç: Bu çalışmada, implant destekli tek üye sabit restorasyonların 12. ayında klinik ve radyolojik muayene ile protetik komplikasyonların ve implant çevresi kemik kaybının retrospektif olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Bu retrospektif çalışmaya implant destekli tek üye sabit restorasyon tedavisi görmüş, yaşları 20 ile 64 arasında değişen 100 gönüllü hasta arşivden taranarak dahil edildi. Hastalar arşivden taranıp 12. Ay kontrollerine çağırılarak klinik ve radyografik değerlendirmeler yapıldı. Örneklem büyüklüğünün hesaplamasında G*Power (G*Power Ver. 3.0.10, Franz Faul, Üniversität Kiel, Almanya) paket programı kullanıldı. Hastalardan implant tedavisi bitiminde ve 12. Ay kontrollerinde alınan dijital radyografiler (Periapikal- panoramik filmler) Planmeca Romexis® yazılımı kullanılarak kaydedildi. Radyografiler üzerinde marjinal kemik kaybının değerlendirilmesi için dijital görüntü analiz programı olan ImageJ programı (ImageJ 1.54g- Wayne Rasband and Contributons, National institues of HealtH, USA) kullanıldı. İmplantların başarı ve sağkalımının değerlendirilmesinde, Uluslararası Oral İmplantologlar Kongresi'nde 2007 yılında yayınlanan konsensus kararlarındaki kriterler esas alındı. Ayrıca altyapı-porselen ayrılması (chipping), vida gevşemesi ve desimantasyon gibi protetik komplikasyonların; anatomik lokalizasyon, implant boyu, implant çapı, abutment tipi, üst yapı materyali, okluzal tabla ve karşıt arkın durumu ile ilişkisi değerlendirildi. Bulgular: Mevcut ya da son 12 ay içinde vida gevşemesi problemi olanların sayısı 15 (%15,0), desimantasyon problemi olanların sayısı ise 13 (%13,0) olarak saptandı. Bununla birlikte altyapıporselen ayrılması(chipping) problemi yaşayanların sayısı 4 (%4,0) olarak bulundu. Vida retansiyonlu abutmentlarda vida gevşemesi, diğer abutment tiplerine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede fazlaydı. Bu çalışmada değerlendirilen implantların sağkalımı oranı %100 olarak bulundu ve sadece 2 implantta sorunlu sağkalım görüldü. Sonuç: 10 mm'den kısa implant kullanımının ve doku seviyesinde implant yerleşiminin kemik kaybını artırmaktadır. Ayrıca vida retansiyonlu abutmentlarda vida gevşemesinin daha fazla olduğu görülmektedir. Anahtar Kelimeler: Dental İmplant, İmplant Destekli Sabit Protez, Protetik Komplikasyon, Kemik Kaybı.