Türkiye'de ve Kamerun'da ademi merkeziyet ve yerel yönetimler reformunun uygulanması : Karşılaştırmalı bir değerlendirme

Bu tez Türkiye ve Kamerun'da adem-i merkeziyet ve yerel yönetimler reformu uygulanmasının karşılaştırmalı bir değerlendirmesini sunmaktadır. Tez, hükümetin karar verme sürecini halka daha yakın hale getiren adem-i merkeziyetçiliğin başarı derecesine odaklanmaktadır. Bu sessiz sakin devrimin üzerinden yıllar geçmesine rağmen, elde edilen sonuçları kapsamlı bir şekilde değerlendiren karşılaştırmalı çalışmalar oldukça azdır. Ivanyna ve Shah (2014) tarafından karşılaştırmalı ölçüm için geliştirilen çerçeve zenginleştirilerek yedi ana boyutta değerlendirilmiştir: yerel yönetimin yapısı; ortalama yerel yönetim büyüklüğü (nüfus ve alan bakımından); yerel yönetimlerin çok düzeyli yönetişim sistemindeki ağırlığı; yerel makamların varlığının korunması; yerel yönetimlerin güçlendirilmesi. Çalışmada hem ikincil veriler hem de iki ülkenin farklı illerinde bulunan yirmi yedi belediyede çalışan otuz üç katılımcı ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen birincil veriler kullanılmıştır. Bu karşılaştırmalı değerlendirmenin sonuçları sektörel darboğazların istenilen yüksek seviyede adem-i merkeziyetçilik ve hükümetin halka yakınlığını önlediği yönünde bir eğilimin varlığını ortaya çıkarmıştır. Bu darboğazlar Türkiye ve Kamerun'daki uzun ve güçlü merkezi idare geleneğinin -yerel yönetimleri merkezi hükümet transferlerine büyük ölçüde bağımlı hale getiren düşük mali özerklik, yerel yönetimlere vatandaşların zayıf katılımı- kalıcı etkisidir. Bununla birlikte hükümetin halka olan yakınlığı ve yerel kalkınma açılarından iki ülke arasında Türkiyeyi öne çıkaran kaydadeğer farklılıklar vardır.