Türkiye'de ingilizce öğretmenliği hazırlık sınıflarında kaynak kültürü kullanarak okuma becerisindeki öz etkililiğin artırılması

Son yıllarda yabancı dil öğretiminde hedef dilin kültürünün öğretilmesi, tartışılmaz derecede önemli hale gelmiştir. Yapılan çalışmalar, hedef dilin kültürünün öğrenilmesinin yabancı dil öğrenimini daha anlamlı kıldığını ve insanların diğer kültürlere duyduğu duygudaşlığı (empatiyi) ve toleransı artırdığını göstermiştir. İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen sınıflarda hedef dil kültürünün öğretimi ile ilgili pek çok çalışma yapılmıştır. Ancak yabancı dil öğretiminde kaynak kültürün yeriyle ilgili araştırma sayısı yetersizdir. Bu çalışmada, hedef dilde yapılan okuma metinlerine kaynak kültürle ilgili konu ve öğelerin eklenmesi halinde, konuya aşina olunduğundan, öğrencilerin okuma öz etkililiklerinin artacağına ve bunun yabancı dil öğrenimine katkıda bulunacağına inanılmaktadır. Dolayısıyla bu çalışmanın amacı, hedef dilde okunan metinlerde kaynak kültüre yer verilmesinin okuma öz etkililiğini ve okuma becerisi notlarını etkileyip etkilemediğini ortaya çıkarmaktır. Okuma becerisinin özellikle seçilmesindeki sebep, İngilizce öğrenen öğrencilerin hedef dile daha çok okuma aracılığıyla maruz kalmalarıdır. Çalışma, Adana?da Çukurova Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulu?nda İngilizce hazırlık eğitimi alan iki farklı sınıfta yapılmıştır. Sınıflar üçüncü düzeye yerleştirilmiş İngiliz Dili Eğitimi öğrencilerinden oluşmaktadır. Çalışma on hafta sürmüş ve Henk ve Melnick?in (1995) Okuyucu Kendini Algılama Ölçeği (Reader Self-Perception Scale), öğretmen günlüğü, öğrenci yazılı ve sözlü dönütleri (geri bildirimleri), kullanılmış, ayrıca öğrencilerin ilk akademik dönem boyunca okuma becerisi bölümlerinden aldıkları sınav notları da incelenmiştir. Çalışma deneysel olduğundan sınıflardan biri deney diğeri kontrol grubu olarak rasgele seçilmiştir. Akademik dönem başında ölçek her iki gruba ön test olarak verilmiş ve öğrencilerin okuma becerisinde kendilerini ne kadar etkili gördükleri ile ilgili bilgi edinilmiştir. Daha sonra deney grubu on hafta boyunca ders programı içerisinde yer alan İngilizce okuma metinlerine ek olarak içeriği Türk kültürü olan İngilizce metinler de çalışmışlardır. Çalışma boyunca araştırmacı bulguları desteklemek amacıyla günlük tutmuş ve çalışılan her Türk kültürü içerikli metin sonrası öğrencilerden yazılı ve sınıf içi tartışmalarla sözlü dönüt elde etmiştir. Akademik dönem boyunca öğrencilerin sınavlarda okuma becerisi bölümünden aldıkları notlar da kaydedilmiştir. Çalışmanın sonunda ölçek her iki gruba da tekrar son test olarak verilmiştir. Nicel verilerin analizi için SPSS 17 sürümü kullanılarak çift kuyruk testi uygulanmış, diğer veriler nitel olarak incelenmiştir. Nicel sonuçlara göre her iki grup arasında okuma öz etkililiklerinde belirgin bir farka rastlanmamıştır. Yalnızca deney grubunun Sosyal Dönüt (Social Feedback) alt ölçeği ortalamalarında ön test ve son test arasında istatistiki açıdan kaydedilir bir yükselme gözlemlenmiştir. Bu sonuçtan, öğrencilerin benzer şemalara sahip olduklarından, birbirlerine çalışılan metinlerdeki okuma performanslarıyla ilgili daha iyi dönüt verebildikleri ve öğretmenlerinden de daha iyi dönüt alabildikleri anlamı çıkarılabilir. Nitel sonuçlara göre ise katılımcıların çoğu İngilizce okuma metinlerinin Türk kültürü öğelerini ve konularını içermesinden çok hoşlanmış ve konular aşina olduğundan bilinmeyen İngilizce kelimeleri daha kolay tahmin etmiştir. Ayrıca kendi kültürleri ile ilgili bilgileri artmış ve bu da öğrencilerin çok kültürlü bağlamlarda kendi kültürlerini paylaşabilecek hale gelmelerine olanak sağlamıştır.