İnfertilite tedavisi alan kadınlarda üreme problemlerinin fiziksel, duygusal, sosyal ve ilişkisel yaşam alanlarına etkisi

Sunulan çalışma infertilite tedavisi alan kadınlarda üreme problemlerinin yaşam kalitelerine etkisini inceleyerek, elde edilen sonuçlar doğrultusunda sağlık çalışanlarının tedavi alan çiftleri sadece üreme problemleri ile değil, etkilenen diğer yaşam alanlarını da göz önünde bulunduran bütüncül bakış açısı geliştirmelerine yardımcı olmak amacıyla planlanmıştır. Araştırma Kadıköy Florence Nightingale Hastanesi Tüp Bebek Ünitesi'nde, 01.10.2013- 31.01.2014 tarihleri arasında, infertilite tanısı almış, en az ilkokul mezunu, evli, çalışmaya gönüllü olarak katılan ve iletişim engeli olmayan 90 kadın ile yürütülmüştür. Araştırmanın verileri; literatür bilgileri ve klinik deneyimlere dayanarak hazırlanan Tanılama Formu (Ek-4) ile Ertüzün tarafından Türkçeye çevrilen ve geçerlilik-güvenirlilik çalışması yapılan "Doğurganlık Sorunları Yaşayan Kişiler İçin Hayat Kalitesi Ölçeği (2008)–FERTİQOL (Ek-5) kullanılarak toplanmış ve Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) 17.0 paket programı ile değerlendirilmiştir. Katılımcıların yaş ortalamasının 33,96 ±5,38 olduğu, % 65,6'sının şehirde yaşadığı, % 58,9'unun çalıştığı, % 23,3'ünün daha önce infertilite tedavisi almadığı, % 48,9'unun ilk tüp bebek denemesi olduğu saptanmıştır. Olguların %51,1'i çocuk sahibi olamama nedeniyle kendilerini baskı altında hissettiklerini ve en yoğun baskı nedeninin de kendilerinden kaynaklandığını ifade etmişlerdir. En yüksek hayat kalitesi ölçek puanının çekirdek modülde ilişkisel alt boyutta (ortalama: 79,21), tedavi modülünde ise tedavi çevresi alt boyutunda olduğu (ortalama: 80,23), en düşük hayat kalitesi ölçek puanının ise duygusal alt boyutta (ortalama: 62,96) yer aldığı görülmüştür. Kadınların doğurganlık sorunu nedeni ile kendilerini baskı altında hissetme değişkeni ile ölçeğin duygusal, zihin-beden ve sosyal alt boyutları arasında istatistiksel olarak ileri derecede anlamlı ilişki saptanmıştır (p<0.01).