İnterdental papil kaybı olan hastalara uygulanan cerrahi yaklaşımların etkinliğinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

İnterdental papilin yüksekliğindeki azalma veya papilin tamamen kaybolmasıyla oluşan siyah üçgenler hastada estetik, fonetik, konuşurken hava kabarcığı çıkması, yiyecek birikmesi, hassasiyet gibi problemlere sebep olabilmektedir. Günümüze kadar kaybolmuş interdental papillayı tekrar eski haline getirebilmek için cerrahi ve cerrahi olmayan yöntemler tek başlarına veya kombine olarak kullanılmışlardır. Cerrahi yöntemler diş bütünlüğü korunarak kaybolan papilin tekrar oluşturulmasını sağlayan uygun maliyetli işlemler olduğu için çoğunlukla tercih edilmektedir. Literatürdeki papil rekonstrüksiyonunda uygulanan cerrahileri kıyaslayan araştırmalar çok sınırlıdır ve çoğunlukla vaka bildirisi şeklindedir. Bizim retrospektif çalışmamızda tek hekim tarafından aynı cerrahi teknikle Trombositten Zengin Fibrin (Platelet Rich Fibrin, PRF) veya bağ doku grefti (BDG) ile papil rekonstrüksiyonu tedavisi görmüş, başlangıç ve takip verileri alınmış hastalarda klinik parametrelerden yararlanarak papil rekonstrüksiyonunda uygulanan cerrahi yaklaşımların etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 2016-2018 yılları arasında Hacettepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalına tedavi amaçlı başvuran ve papil rekonstrüksiyon cerrahisi ile tedavi görmüş, 1.ay, 3.ay ve 6.ay düzenli takipleri yapılmış, dahil edilme koşullarını sağlayan 20 hastanın 27 BDG ve 28 PRF ile rekonstrüksiyon yapılan toplamda 55 papile ait verileri seçilmiştir. BGD ile PRF gruplarında demografik veriler, Gingival İndeks, Plak İndeksi, Papil Kanama İndeksi, cep derinliği, keratinize dişeti genişliği (KDG), dişeti çekilme miktarı gibi periodontal parametreler, kemik kreti ile interdental temas noktası mesafesi, kemik kreti ile papil tepesi mesafesi, papil tepesi ile interdental temas noktası mesafesi gibi papil parametreleri, Tarnow, Jemt, Papilla Presence İndeks sınıflamaları ve hasta memnuniyeti analiz edilerek papil rekonstrüksiyonu açısından etkinlikleri istatistiksel olarak kıyaslanmıştır. BDG ve PRF gruplarına ait parametreler kıyaslandığında başlangıç ile tedavi sonrası tüm verilere göre her iki gruptaki çoğu parametrede anlamlı iyileşmeler olduğu gözlenmiştir ve iki grup arasında keratinize dişeti genişliği (KDG) verileri dışında istatistiksel olarak kayda değer farklara rastlanmadığı saptanmıştır. KDG açısından iki grupta da yaklaşık 1-2 mm'lik azalma görülmüş ve bu azalmanın BDG grubunda daha az olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlar PRF'in BDG yerine alternatif olarak papil rekonstrüksiyonunda kullanılabileceğini ve başarılı sonuçlar alınabileceğini göstermektedir. Ancak zamana bağlı değişimde papil parametreleri ve sınıflamalarında BDG'in PRF'den üstün olduğu gözlenmiştir. Bu sebeple daha geniş embraşur kapatılması gereken vakalarda BDG'nin daha başarılı olabileceği düşünülebilir.