Ian McEwan'ın kurgularında anlatıcı stratejiler olarak metinlerarası ve özgönderimsel öğeler

Çağdaş İngiliz yazar Ian McEwan'ın kurgusu, metinlerarasılık ve öz gönderimsellik ile anılmaktadır. Bu çalışma, McEwan'ın kurgusunu metinlerarası ve öz gönderme yapan unsurlar açısından analiz etmeyi ve yazarın ürettiği anlatı söylemine nasıl yardımcı olduklarını açıklamayı amaçlamaktadır. Ağırlıklı olarak Gerard Genette'in sunduğu terminolojileri kullanan çalışma, kinaye, pastiş ve epigraftan yararlanmaktadır ve bunların anlatı stratejileriyle ilişkisini araştırmaktadır. Atonement ve Sweet Tooth romanlarında postmodern edebiyatla ilişkilendirilen metinlerarasılık ve üstkurmacadaki öz gönderimsellik kavramlarının hem kuramsal çerçevede hem de metinlerde incelenmesi amaçlanmaktadır. Genette, metinlerarasılık terimini yanmetinsellik ve hipermetinsellik ile genişletir. Yazarın özellikle metinlerarasılık bağlamında ele alınan kurmaca eserlere ve daha önce yazılmış diğer metinlere atıfta bulunduğu görülmektedir. Zımni bir yazar olarak McEwan, gerçekliği üç şekilde vurgular. İlk olarak, insan durumu ile gerçekliği vurgular. İkincisi, hipometinleri dönüştürerek parodik ve ironik yönleri kullanarak tutarsızlığı vurgular. Üçüncüsü, gerçekliği metinsellik aracılığıyla sorgular. Sonuç olarak McEwan, yazma süreci boyunca tarih ile kurgu ve gerçeklik ile hayal arasındaki etkileşimle ilgili görünmektedir. Bu, sıklıkla postmodern üstkurmaca yazımı ile ilişkilendirilen bir kavramdır.