İntrakranial glial kitlesi olan hasta serumlarında YKL-40 ve oksidatif stresin araştırılması

Amaç: Tüm tümörlerde olduğu gibi beyin tümörlerindede erken teşhis ve tedavi oldukça önemlidir. İntrakranial glial kitle oluşumu ve evresi ile biyokimyasal belirteçler olan YKL-40, Total antioksidan status (TAS), Total oksidan status (TOS), ve Malondialdehit (MDA) arasındaki ilişki değerlendirilerek bu belirteçlerin beyin glial tümör belirteçleri olup olmayacağı ve beyin iltihabi sürecinde anlamlı rol alıp almadığını araştırmayı amaçladık. Anlamlı sonuçlar elde edildiği takdirde bu moleküllerin düzeyleri farmakolojik ajanlarla sınırlandırılması planlanarak glial tümör yeniden oluşum ve iltihabi süreç azaltılarak morbidite ve mortalite oranında faydalı sonuçlar elde edilecektir. Gereç ve Yöntemler: Ağustos 2021 ile eylül 2023 tarihleri arasında kliniğimiz (Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Anabilim Dalı)'nda beyin tümörü nedeniyle cerrahi uygulanan ve histopatolojileri düşük veya yüksek dereceli glial tümör olarak belirlenen 38 hasta ve kronik hastalığı olmayan 38 sağlıklı kontrol grup çalışmamıza dahil edilmiştir. Cerrahi operasyon öncesi venöz kan alınıp ELİZA yöntemiyle biyokimya laburatuvarında YKL-40, TAS, TOS ve MDA serum düzeyleri ölçüldü. Düşük dereceli gliom, yüksek dereceli gliom tanılı ve sağlıklı kontrol grupların serumlarında bu moleküllerin düzeyleri karşılaştırıldı. Bulgular: Laburatuvar sonuçları göz önünde bulundurulduğunda TOS, YKL-40 ve MDA ölçümleri hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. TAS düzeylerinde ise hasta ve sağlıklı birey grubunda anlamlı fark izlenmemiştir. Diğer yandan istatistiksel olarak tümör gruplarında YKL-40 düzeylerinin yüksek dereceli glial tümörlerde düşük dereceli glial tümörlere göre yüksek bulunup ve TAS, TOS ve MDA düzeylerinde tümör grupları arasında anlamlı değişiklik gözlenmemiştir. Sonuç: Veriler analiz edildiğinde oksidatif dengenin bozulması sonucu karsinogenezin tetiklendiği ve YKL-40 ve MDA moleküllerinin artması bu dengeyi bozmada rol alıp glial tümör etyolojisinde rol oynayabileceğini düşünüyoruz. İlerideki çalışmaların dahada genişletilmesiyle bu molekül düzeylerinin glial tümör tanısı ve derecesi hakkında yol gösterici olabileceği kanaatindeyiz. Aynı molekül düzeylerini azaltacak farmakolojik ajanların keşfedilmesiyle bu tümörlerin yükünü azaltacağı beklide surveylerini arttırmada ve yeni tedavi metotları için yol gösterici olacağı umudundayız. Anahtar Kelimeler: YKL-40, TAS, TOS, MDA, glial tümör, molekül