İntravitreal ranibizumab ve aflibersept enjeksiyonu ile tedavi edilen retinal ven tıkanıklığı olgularında optik koherenstomografi bulgularının karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmada retinal ven tıkanıklığına (RVT) bağlı gelişen makula ödemi (MÖ) olgularında aflibersept ve ranibizumabın optik koherans tomografi (OKT) bulguları üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada RVT tanısı ile Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Retina Birimi'ne başvuran hastaların dosyaları retrospektif olarak tarandı. Şubat 2013-Mart 2020 arasında RVT nedeniyle intravitreal ranibizumab (İVR) veya intravitreal aflibersept (İVA) enjeksiyonu yapılmış ve en az 6 ay düzenli takip edilmiş 70 hastanın 70 gözü incelendi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, eşlik eden hastalıkları, enjeksiyon öncesi ve enjeksiyon sonrası 1.ay ve 6.ayda en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) değerlendirildi. OKT (Heidelberg Engineering Spectral OCT, USA) kullanılarak; santral makula kalınlığı (SMK), hiperreflektif nokta (HRN) varlığı, en büyük intraretinal kistin (İRK) horizontal boyutu, subretinal sıvının (SRS) vertikal boyutu, elipsoid zon (inner segment/ outer segment) (EZ) bütünlüğü, dış limitan membran (DLM) bütünlüğü, epiretinal membran (ERM) varlığı, santral foveanın 1mm'lik alanında retina iç katmanlarında düzensizliğin (DRIL) horizontal boyutu kaydedildi. Bulgular: Ortalama yaş İVA grubunda 56.82 ± 10.58 iken İVR grubunda 57.03 ± 13.04 idi. İVA grubunda kadın sayısı 17 (50.0%), erkek sayısı 17 (50.0%) iken İVR grubunda kadın sayısı 14 (38.9%), erkek sayısı 22 (61.1%) idi. İVA grubunda 34 göze aflibersept; İVR grubunda ise 36 göze ranibizumab enjeksiyonu yapıldı. İVA grubunda ortalama enjeksiyon sayısı 3.38 ± 1.04 iken İVR grubunda 3.44 ± 0.84 idi. İVA grubunda 13 (38.2%) hastada hipertansiyon (HT), 10 (29.4%) hastada diyabetes mellitus (DM), 7 (20.6%) hastada koroner arter hastalığı (KAH) ve 10 (29.4%) hastada birden fazla ek hastalık izlendi. İVR grubunda ise 15 (41.7%) hastada HT, 10 (27.8%) hastada DM, 2 (5.6%) hastada KAH ve 7 (19.4%) hastada birden fazla ek hastalık izlendi. Her iki grup arasında demografik ve klinik değişkenler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gözlemlenmemiştir (p>0.05) iii İVA grubunda enjeksiyon öncesine göre enjeksiyon sonrası 6. ayda SMK'deki azalma miktarı İVR grubuna göre istatistiksel olarak daha fazla saptandı. (p: 0.032). Tüm hastalar değerlendirildiğinde EİDGK (logMAR) ve SMK arasında 6. ayda istatistiksel olarak anlamlı negatif korelasyon izlendi (r :-0.316; p: 0.008). Enjeksiyon öncesine göre enjeksiyon sonrası 1. ayda İVA grubunda en büyük İRK'nin horizontal boyutundaki azalma miktarı İVR grubuna göre istatistiksel olarak daha fazla görüldü (p: 0.043). DRIL genişliğindeki azalma açısından karşılaştırdığımızda 6. ayda İVA grubundaki azalma İVR grubuna göre istatistiksel olarak daha fazla idi (p: 0.009). İVA ve İVR grupları EİDGK, HRN sayısında azalma, SRS'nin ortalama vertikal boyutundaki azalma, EZ ve DLM bozukluğunun düzelmesi ve ERM varlığındaki değişim açısından karşılaştırıldığında enjeksiyon öncesine göre enjeksiyon sonrası 6. ayda her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark izlenmedi (p: 0.090; p: 0,779; p: 0,433; p: 0,553; p: 0,264; p: 0,809 sırasıyla). Sonuç: RVT'ye bağlı gelişen MÖ olgularına yapılan intravitreal aflibersept enjeksiyonun ranibuzumaba göre SMK, İRK ve DRIL üzerine daha etkili olduğu izlenmiştir. Her iki ilacın diğer OKT bulguları üzerine etkileri ise benzer görülmüştür. Bu alanda uzun takipli ve geniş çaplı çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Retinal ven tıkanıklığı, optik koherans tomografi, aflibersept, ranibizumab