Üniversite öğrencilerinin geri dönüşüm davranışlarının belirleyicilerinin incelenmesi

Günümüzde artan hızlı tüketim alışkanlıklarının bir sonucu olarak, katı atık üretimi de günden güne artış göstermektedir. Ancak bu durum çevre üzerinde çok sayıda olumsuz etkiye neden olmaktadır. Çevreye yayılan atıklar insan ve diğer tüm canlı türlerinin hayatını olumsuz bir biçimde etkilemektedir. Üretilen atığı doğru bir biçimde yönetmek ise her bireyin elindedir. Geri dönüşüm çevreyi korumak ve enerji tasarrufu sağlamak için uygun bir çözüm sunmaktadır. Bu bağlamda öncelikle bireylerin geri dönüşüm davranışlarının belirleyicilerini saptamak uygun bir atık yönetimi stratejisi belirlemek için önem arz etmektedir. Bu çalışma, planlı davranış teorisini temel alarak Hacettepe Üniversitesi öğrencilerinin geri dönüşüm davranışını tanımlamaktadır. Planlı davranış teorisinde davranışa yönelik niyeti belirlemek için üç belirleyici kullanılmasına rağmen çalışmada yalnızca iki belirleyici üzerinde odaklanılmıştır: Öznel norm ve algılanan davranış kontrolü. Ayrıca çalışmada modelleme metodu olarak, psikoloji kökenli çalışmalarda sıklıkla tercih edilen, Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, öznel norm ve algılanan davranış kontrolü geri dönüşüm davranışı üzerinde anlamlı bir etkiye sahiptir. Sonuç olarak, öğrenciler çevresindeki kişilerin geri dönüşüm davranışlarından etkilenmektedir. Ayrıca, öğrencilerin geri dönüşümün uygulanabilirliğine ilişkin olan görüşleri, geri dönüşüm davranışlarını etkilemektedir.