Kronik inflamatuar demiyelinizan polinöropatili hastalarda anti-nörofasin ve anti-miyelin oligodendrosit glikoprotein antikorlarının araştırılması

Kronik inflamatuar demiyelinizan polinöropati (CIDP-KİDP), her yaştan insanı etkileyebilen kronik, immün aracılı bir periferik nöropatidir. KİDP'de yürüme güçlüğü, kol ve bacakta güçsüzlük, uyuşma ve karıncalanma ve titreme görülebilir. CIDP tanısı konan hastaların yaklaşık %2-18'inde, serumda Neurofascin 155 (NF155), Neurofascin 186 (NF186), Contactin1 ve Caspr1 dahil olmak üzere paranodal antijenlere karşı antikorlar saptanabilir ve bu alt grubu seropozitif CIDP olarak tanımlar. Tedavi yaklaşımı bu alt grupta yaygın KİDP'den farklı olabilir, bu nedenle bu hastaların tanımlanması önemlidir. Ancak paranodal antijenlere karşı antikor testleri Türkiye'de bulunmamaktadır. Bu çalışmada öncelikle hastaların serum ve beyin omurilik sıvısında NF-155, NF-186'ya karşı antikor varlığını test etmek için canlı hücre bazlı bir test oluşturmayı amaçladık. Daha sonra, Türkiye'deki anti-NF155 antikoru pozitif CIDP'nin sıklığını ve özelliklerini belirlemek için ülke çapında bir CIDP hasta kohortundan elde edilen serumları bu antikorlar için test etmeyi ve anti-MOG antikorlarını test etmeyi amaçladık. NF proteininin yapısal bütünlüğünü korumak için canlı, sabitlenmemiş hücrelere canlı hücre bazı tahlil yöntemi uygulandı. Başlangıçta NF155-EGFP, NF186-EGFP veya EGFP (kontrol olarak) geni içeren plazmitler, bir transfeksiyon reaktifi kullanılarak HeLA hücrelerine transfekte edildi. Daha sonra hasta serumu veya CSF, transfekte edilmiş hücrelerde inkübe edildi, ardından biotin-konjüge sekonder antikor ile inkübasyon yapıldı. Son olarak, akış sitometrisi ile antikor bağlanmasını saptamak için Alexa fluor-647 konjuge streptavidin eklendi. Ortalama flüoresan yoğunluğunun (MFI) deltası ve oranı, protein ve yalnızca GFP ifade eden hücrelerden elde edilen veriler kullanılarak hesaplandı. Sağlıklı kontrollerden alınan serumlar kullanılarak bir kesme değeri belirlendi. 182 CIDP hastasından alınan serumları test ettik. Hastalar ortalama 41 (21.8) yaşındaydı ve F:E 70/104 idi. 147 hasta yetişkin ve 35 hasta pediatrikti. NF-155-IgG için toplam 11 örnek pozitifti. Bu numuneler arasında, 6/11, baskın izotip olarak IgG4'e sahipti ve bu, anti-NF155 antikor pozitifliğini doğruladı. Literatürde daha önce bildirilen seropozitif CIDP hastalarının klinik özellikleriyle uyumlu olan beş hastada ayrıntılı klinik bilgi mevcuttu. Yedi NF155-IgG4+ hastasından altısı yetişkin ve biri pediatrik hastaydı. Üç hastada IgG4 alt tipine ek olarak IgG2 ve IgG3 antikorları da mevcuttu. Türk kohortunda anti-NF155 antikor pozitifliği sıklığı %3,5 olarak bulundu. Dört hastanın geri kalanında IgG pozitifliği saptanmadı ve üç örnekte düşük IgM pozitifliği saptandı. NF155 IgG4 pozitif bir hastadan alınan BOS da analiz edildi ve BOS'ta da antikorların varlığını gösterdi. CIDP hastalarından test edilen diğer 13 CSF örneğinde, bir örnekte düşük NF155-IgG, NF186-IgG ve MOG-IgG titreleri vardı. Bu hastanın serumu bu antikorlar için negatifti. Test edilen 12 Guillain-Barre Sendromu (GBS) BOS örneğinden iki hastada düşük NF155-IgG titreleri vardı. Sekiz MS hastası ve diğer nörolojik bozuklukları olan 22 hasta arasında, BOS numunelerinin hiçbiri NF155-IgG veya NF186-IgG için pozitif olarak test edilmedi. Ek olarak, CIDP hastalarında MOG antikorlarının varlığını analiz ettik. Dokuz hastada MOG antikorları için serum testleri pozitifti. Hastalardan ikisi çocuktu. Pediatrik hastalara CIDP ve kombine merkezi ve periferik demiyelinizasyon sendromu (CCPD) teşhisi kondu. Erişkin hastalar, ikisine CCPD ve geri kalan beşine CIDP teşhisi konulan kalan yedi vakayı oluşturdu. Serum MOG-IgG pozitif olan dokuz hastada NF155 ve NF186 antikorları negatifti. CIDP ve GBS hastalarından alınan 16 BOS örneğinin analizi, beş hastanın düşük MOG-IgG titresine sahip olduğunu ortaya koydu. Bu hastaların ikisinde serum MOG-IgG sınırda pozitif bulundu. Diğer üç hastada serum pozitifliği saptanmadı. Hem serum hem de BOS MOG-IgG pozitifliği olan hastalardan birinde CCPD, diğerinde CIDP vardı. Sonuç olarak, serum ve BOS'tan anti-NF155 ve anti-NF186 antikorlarını test etmek için canlı hücre bazlı bir tahlil oluşturduk. Ayrıca bu antikorların sıklığını, immünolojik ve klinik özellikleriyle birlikte yetişkin ve pediatrik hastaları içeren geniş bir Türk CIDP hasta kohortunda belirledik. Ek olarak, MOG-IgG'nin CCPD hastalarının yanı sıra CIDP hastalarının serum ve BOS'larında da bulunabileceğini bulduk. Anahtar kelimeler: Kronik enflamatuar demiyelinizan polinöropati, kombine merkezi ve periferik demiyelinizasyon sendromu, otoantikorlar, nörofasin, miyelin oligodendrosit glikoprotein