Kırım kongo kanamalı ateşi virüsü nükleoproteinine karşı oluşan gecikmiş tip hipersensitivite cevabının araştırılması

Kırım Kongo Kanamalı Ateşi Virüsünün (KKKAV) yol açtığı Kırım Kongo Kanamalı Ateşi (KKKA) çok geniş bir coğrafyada etkin olan ve %5 ile %50 arasında değişen fatalite oranına sahip bir hastalıktır. KKKAV Bunyaviridae ailesinin bir üyesi olup, Nairovirus cinsi altında sınıflandırılmaktadır. KKKAV genomu üç tane negatif sarmallı RNA segmentlerden oluşmaktadır. RNA'ya bağlı viral RNA polimerazı L segment tarafından üretilmektedir. S segment nükleoproteinleri, M segment ise Gn ve Gc proteinlerini kodlamaktadır. Viral replikasyonun ve transkripsiyonun konakçı hücrede başlayabilmesi için tüm segmentlerin nücleoproteinler (NP) tarafından sarmalanması gerekmektedir. KKKAV S segmenti 53 kDa ağırlığındaki NP kodlamaktadır. KKKA genellikle hafif ve spesifik olmayan ateşli bir hastalık olarak rapor edilmiştir ancak bazı vakalarda çok şiddetli hemorajik hastalık gelişebilmektedir. Hastalığın 5 ile 14. günleri arasında devam eden hemoraji, çoklu organ bozukluğu ve şok ile sonuçlanabilmektedir. Viral enfeksiyonlarla mücadele esnasında, hücre aracılı immünite önemli bir rol oynamaktadır. Bu yüzden KKKAV enfeksiyonlarının hücresel immünite üzerindeki rolünü aydınlatmak oldukça önemlidir. Bu amaçla, çalışmamızda hayvan modellerinde KKKAV'ye karşı oluşacak gecikmiş tip hipersensitivite (delayed type hypersensitivity- DTH) reaksiyonunun varlığının araştırılması hedeflenmiştir. Bu amaçla, KKKAV NP (1449 bç), NP'nin N-terminal parçası, NPNT (387 bç) ve NP'nin C-terminal parçası, NPCT (513 bç) rekombinant olarak prokaryotik ekspresyon sistemlerinde üretilerek DTH üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Fare immunizasyon çalışmalarının ardından üç farklı dozda (50 μg/μl, 100 μg/μl, 200 μg/μl) antijen fare ayak tabanlarına enjekte edilmiş ve ayak tabanındaki şişme elektronik kumpas aleti ile ölçülmüştür. Yirmi dördüncü saatte oluşan DTH cevabı her bir protein için en yüksek değeri göstermiş ve 72. saate doğru bu cevap azalmıştır. Antijen enjekte edilen sağ ayak tabanındaki şişlik, kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05). DTH reaksiyonu oluşturmak için 100 μg/μl ideal doz olarak saptanmıştır. Bu çalışmada KKKAV NP'nin CD4+ T hücre epitoplarına sahip olduğu ve Nterminal kısmın C- terminale göre daha güçlü bir antijenite geliştirdiği gözlemleniştir. Hücresel immüniteyi tetikleyen viral proteinlerin rolü henüz tam olarak bilinmediği için, bu çalışmaların KKKAV hakkındaki bilgiye katkıda bulunacağı düşünülmektedir. Bu bilgiler ayrıca aşı tasarımı ve antiviral terapi stratejilerinin geliştirilmesi amacıyla kullanılabilecektir.