Mimarlıkta maddesi olmayan tektonik ifadelerin incelenmesi

Bu çalışmanın kapsamındaki söylemlere göre bütün yaratılar gerçekliğin iki haline dayanır: üst nitelikli olan ve alt nitelikli olan. Bu iki kavram birbirlerine karşıt gibi görünselerde, alt nitelikte olan gerçeklik üst nitelikli olanın yansımasıdır; varlığın ya da var etmenin ne olduğunun sorgusu ve bunların tezahürü ve ya manevi olanın fiziksel gösterimi gibi. Benzer şekilde, madde kökenli durumlar yaratan mimarlığın da maddesi olmayan felsefesinin içine inşa edildiği söylenebilir. Bu yüzden mimarlıkta yaratılan madde kökenli/ materyal durumlar için, algılanan maddesi olmayan kavramlardan söz edilebilir. Bu maddesi olmayan durumlar, yaratıları, üst nitelikleri arayan kuramsal temeller üzerine oturtma çabasıdır ve evrensel gerçekliklerin içsel dünyasına yapılan fikirsel gezintilere dayandırılır. Oluşturulmaya çalışılan tartışmada madde gerçek anlamda yok olmuş ya da önemsenmiyor değildir. Aksine, madde, üzerine derinlemesine düşünülen, bu yüzden de onun ilk ve basit anlamlarını aşan algısal durumlar yaratarak ortaya çıkar. Dolayısıyla, mimarlık alanında veya başka bir disiplin için, maddesi olmayan bir yaratıda doğrudan gördüklerimizden başka, düşünsel derinlikler, yorumlar ve kurgular vardır. Bu kapsamda, mimarlığın yaratma eylemi, kullandığı araçlarla, yaratının farkındalığını nasıl kurduğu ile ilgili olarak tartışılmıştır. Maddesi olmayan tektonikler, öğrenilmiş veya alışılmış duyulara meydan okuyarak yaratının/mekanın özüne, üst derece olana yönelik nitelik arayışlarının veya düşünsel alt yapının açılımları olarak ele alınmıştır. Bu tartışma tezat duyumlara dayanır ve var olan mimari davranıştan bilinçli bir sapma olarak, mimarlığın aktif ve yaratıcı sonuçlarına gidebilmek için yeni bir okuma önerir. Maddesi olmayan tektonikler, ışık kadar karanlığı, biçim kadar boşluğu, imgeler kadar eylemleri; malzeme kadar maddesel özü arayan algının mimarlığıdır ve anlamında var olan derinlikleri yeniden keşfetme girişiminin ifadesidir.