Gaziantep'teki tarihi ve modern yapıların malzeme özellikleri, enerji tüketim değerleri ve çevresel etkilerinin araştırılması

Günümüzde, küresel enerji talebinin ve buna karşılık gelen karbondioksit emisyonlarının yaklaşık %35'i inşaat sektörü tarafından oluşturulmaktadır. Bu çalışmada, 1875 yılında inşa edilmiş, tarihi bir yapının (BT1), tarihi yapı ile uyumlu yapı formuna sahip modern yapı malzemeleriyle inşaa edildiği varsayılan yeni yapının (BT2) ve tarihi yapının yakın geçmişte gerçekleştirilen restorasyon ve yapısal güçlendirme uygulamasının inşaat sahası verileri kullanılarak (BT3) yaşam döngüsü enerji tüketimi (LCEC) ve karbondioksit emisyonları (LCCE) incelenmiş ve elde edilen veriler karşılaştırılmıştır. Çalışma sonucunda bina hizmet ömrü boyunca kullanım aşamasının baskın olduğu ve BT1'in en yüksek kullanım enerjisine sahip olduğu tespit edilmiştir. BT1, BT2, ve BT3'ün LCEC ve LCCE değerleri sırasıyla 102.63, 70.13, 78.07 GJ/m2 ve 14.18, 9.75 ve 10.06 ton CO2/m2 olarak hesaplanmıştır. Mevcut uygulamalar ve metodolojiler ile tarihi binanın güçlendirilmesi ve restorasyonu, gömülü enerji (EE) değerini %56,6 oranında arttırmaktadır. Tarihi yapıların sürdürülebilir güçlendirme ve restorasyonu; tarihin, çevrenin ve enerjinin korunması ilkelerine uygun teknikler kullanılarak gerçekleştirilmelidir. Anahtar Kelimeler: Enerji Tüketimi, Gömülü Enerji, Tescilli Tarihi Yapı, Karbondioksit Emisyonları, Yaşam Döngüsü Analizi.