Ağrılı diyabetik nöropatide melatonin uygulaması üzerine bir araştırma: Katyon kanallarının katkısı ve adrenerjik ilişkili etkiler

Diyabetik nöropatik ağrı, henüz radikal tedavisi bulunamamış oldukça karmaşık bir sendromdur ve hastanın yaşam kalitesini belirgin şekilde etkiler. Melatonin, geniş bir etki yelpazesi ile bu alanda gelecek vaat eden bir ilaçtır. Bu çalışmada, melatoninin diyabetik nöropatik ağrı üzerindeki etkileri ve etki mekanizması in vivo davranışsal ve in vitro elektrofizyolojik deneylerle incelenmiştir. STZ kaynaklı diyabetik modelde, 14 gün boyunca 50 mg/kg melatonin subakut uygulaması, lokomotor aktiviteyi bozmaksızın sırasıyla Hargreave ve e-Von Frey testlerinde diyabet kaynaklı hiperaljezi ve allodini tepkilerini referans ilaç gabapentin ile karşılaştırılabilir düzeyde azaltmıştır. Melatoninin antihiperaljezik ve antiallodinik etkilerinin α1, α2 ve β-adrenoseptör antagonist uygulamaları ile tersine çevrildiği bulguları, bu etkilerin noradrenerjik sistemin katılımıyla gerçekleştiğine işaret etmiştir. Ayrıca, melatoninin K+ akımları ve aksiyon potansiyeli ile ilgili parametreler üzerindeki etkilerinin in vitro olarak patch clamp deneyleri ile analiz edilmesiyle, melatoninin K+ kanallarını açmakla birlikte IA akımını arttırdığı ve böylelikle nöronal aktivite ve uyarılabilirliğini azalttığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak melatonin, antihiperaljezik ve antiallodinik etkilerini nöropatik ağrının giderilmesinde temel bir yolak olan K+ kanal ve noradrenerjik sistem eksenini kullanarak göstermiştir. Dolayısıyla, melatoninin diyabetik nöropatik ağrı tedavisinde güvenli ve etkin bir şekilde kullanılabileceği ve klinikte umut verici bir yaklaşım sağlayabileceği düşünülmektedir.