İş hukuku'nda ikale

Türk mevzuatında iş sözleşmesinin sona erme halleri, ölüm, fesih ve belirli süreli iş sözleşmelerinde sürenin dolması olarak düzenlenmiştir. İkale, işçi ile işverenin anlaşarak, karşılıklı birbirine uygun irade beyanları ile iş sözleşmesini sona erdirmelerini ifade etmekte olup, yasal olarak düzenlenmiş bir sona erme hali değildir. 1475 sayılı İş Kanunu'nda değişiklik yapan 4773 sayılı Kanun ile iş güvencesi hükümlerinin yasal mevzuatta yer alması ile birlikte, "İş Hukuku'nda İkale" kavramı, iş sözleşmesinin sona ermesi hallerinden biri olarak yaygınlaşmaya başlamıştır. İşçi ile işveren uyuşmazlıkların sayısının arttığı ve adli yargının büyük bir kısmını oluşturduğu günümüzde, işçiye makul yararın sağlanması suretiyle iş ilişkisinin tarafların anlaşması ile sona erdirilmesi, gerek işçi lehine, gerekse işe iade davalarının getirdiği mali sonuçların önlenmesi bakımından işveren lehine olacak şekilde ikaleyi tercih edilir bir sona erme hali kılmaktadır. İkalenin iş hayatındaki önemli rolüne rağmen, 4857 sayılı İş Kanunu'nda ikale konusunda yasal bir düzenleme yapılmamış, yasal boşluk Yargıtay içtihatları ile doldurulmuştur. Çalışmamız kapsamında, Yargıtay içtihatları, İş Hukuku ve Türk Borçlar Hukuku'na hakim ilkeler çerçevesinde, ikale kavramı incelenerek, işçi ile işveren arasında uygulanabilirliğinin incelenmesi ve değerlendirilmesi amaçlanmıştır.