İş yükünün tükenmişlik üzerindeki etkisinde iş stresinin aracı rolü

Bu çalışma iş yükünün tükenmişlik üzerindeki etkisinde iş stresinin aracı rolünü kişi-çevre uyumu teorisi kapsamında incelemek amacıyla yapılmıştır. Literatür incelendiğinde ülkemizde iş yüküne yönelik yapılan araştırmaların sınırlı sayıda olduğu söylenebilir. Yurt içi ve yurt dışında yapılan çalışmalara bakıldığında iş yükü, iş stresi ve tükenmişlik üzerine yapılan araştırmaların belirli meslekler üzerinde yoğunlaştığı görülmektedir. Bu araştırmanın özgün yanı iş yükü, iş stresi, tükenmişlik kavramlarını birlikte ele alması ve hizmet sektörü çalışanlarını kapsamasıdır. Yapılan çalışma ile söz konusu kavramlara ilişkin literatüre katkı sağlamaya çalışılacaktır. Araştırma modelinde iş yükü bağımsız, iş stresi mediatör (aracı), tükenmişlik ise bağımlı değişken olarak alınmıştır. Araştırmanın örneklemini İstanbul'da hizmet sektöründe faaliyet gösteren ve kolayda örnekleme yöntemi kullanılarak ulaşılan 408 işgören oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak anket tekniğinden faydalanılmıştır. Verileri analiz etmek için SPSS programı kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda iş yükünün: iş stresi, tükenmişliğin duygusal tükenme ile duyarsızlaşma boyutu üzerinde anlamlı ve pozitif etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. İş yükü ile tükenmişliğin kişisel başarı boyutu arasında bir ilişki tespit edilememiştir. İş stresinin tükenmişliğin duygusal tükenme ile duyarsızlaşma boyutu üzerinde anlamlı ve pozitif etkisi olduğu belirlenmiştir. İş stresi ile tükenmişliğin kişisel başarı boyutu arasında ise bir ilişki bulunamamıştır. İş yükünün tükenmişliğin duygusal tükenme ile duyarsızlaşma boyutu üzerindeki etkisinde iş stresinin aracı etkisi bulunmaktadır. Çalışma sonunda araştırmacılara, yöneticilere ve işgörenlere çeşitli tavsiyelerde bulunulmuş ve araştırmanın kısıtlarına değinilmiştir.