İşgücü piyasalarına yönelik regülasyonların işgücü arz ve talebi üzerine etkileri: Türkiye üzerine bir inceleme

Bu çalışmada, Türkiye'de 1980 sonrasında işgücü piyasalarına yönelik yapılan düzenlemeler ve bunların işgücü arzı ve talebi üzerindeki etkileri ele alınmaktadır. Piyasa başarısızlıkları ve işgücünün kendine has özellikleri nedeniyle düzenlemelere konu olan işgücü piyasası, Türkiye'de Cumhuriyet'in ilk yıllarından itibaren yoğun bir şekilde regüle edilmiştir. Ekonomik ve siyasi şartlarda yaşanan değişimler kendisini bu düzenlemelerde ve düzenlemelerin sonuçlarında gösterebilmektedir. Dünyada 1980'lere kadar yaşanan regülasyon süreci, 1980 sonrasında yerini deregülasyona bırakmıştır. Türkiye'de ise işgücü piyasası regülasyonlarının izlediği belirgin bir eksen bulunmamaktadır.Çalışmada, 1980 sonrasında Türkiye'de yapılan işgücü piyasası regülasyonlarının etkileri kuramsal açıdan değerlendirildikten sonra 1998 ? 2008 yılları arasında OECD üyesi olan 18 AB ülkesi ve Türkiye'de istihdamın korunması regülasyonlarının işgücü arzı ve talebi üzerindeki etkileri ekonometrik panel veri analizi ile tahmin edilmektedir. Tahmin sonucunda, istihdamın korunmasına yönelik düzenlemelerin katılaşmasıyla işgücü talebinin azaldığı, işgücü arzının ise arttığı sonucuna ulaşılmaktadır. Ayrıca katı düzenlemeler, kısa ve uzun dönemde işgücü talebinin işgücü maliyeti esnekliğini de azaltma eğilimindedir. Bu bağlamda, istihdamın korunmasına yönelik deregülasyonlar, işgücü talebinin artmasına neden olmakta, işgücü maliyeti esnekliğini ve işgücü talebinin uyarlanma hızını artırmaktadır.Yapılan betimsel ve ampirik analizler sonucunda, ücret dışı işgücü maliyetlerinin azalmasını sağlayacak düzenlemelerin yanı sıra, işverenin kendisi için daha etkin olan işgücüne ulaşmasını kolaylaştıran düzenlemelerin beraberce yapılmasının işgücü talebini artırarak işsizliğin azalmasına katkıda bulunacağı sonucuna varılmaktadır.