İşletme sürekliliği varsayımının finansal raporlar ve denetim raporları çerçevesinde değerlendirilmesi

İşletmeler iktisadi açıdan fayda sağlayan birimlerdir, işletmelerin bu faydalarının devam edebilmesi için işletmelerin faaliyetlerine devam etmesi gerekir. Bu noktada işletme sürekliliği kavramı, işletmenin sınırlı bir amaç veya sınırlı bir süre için kurulması durumu yoksa işletme faaliyetlerinin bir süreye bağlı olmaksızın sınırsız devam edeceğini ifade eder. İşletme sürekliliği muhasebenin temel kavramlarından biri olmakla beraber muhasebe denetimi standartlarından da birisidir. Bu çalışmada BDS 570 işletme sürekliliği çerçevesinde, denetçilerin işletme sürekliliği görüşü ile ilgili bir regresyon modeli oluşturulmaya ve denetçilerin görüşünü etkileyen faktörler belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın veri seti olarak 2013-2017 yılları arasında Borsa İstanbul imalat sektöründe yer alan 159 şirketlerin finansal tabloları ve denetçi görüşlerinden faydalanılmıştır. Araştırmanın uygulama kısmında Lojistik Regresyon, Ki-Kare ve Mann – Whitney testleri kullanılmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bulgulara bakıldığında modellerin ortalama doğruluk oranı %96,6'dır. Modellerdeki önemli değişkenler önceki denetim raporu ve kısa vadeli yabancı kaynak oranıdır. Denetim firmasının büyüklüğü ile denetçinin görüşü arasında bir ilişki bulunamamıştır.