İstanbul'da çocuk sağlığı ve hastalıkları polikliniklerine başvuran bir grup okul öncesi çocuğun ebeveynlerinin ağız hijyeni konusundaki tutum ve uygulamalarının değerlendirilmesi

Bu kesitsel çalışmanın amacı, İstanbul'da iki farklı çocuk sağlığı ve hastalıkları polikliniğine başvuran okul öncesi çocukların ebeveynlerinin ağız hijyeni tutum ve uygulamalarının belirlenmesidir. Ebeveynlerin yanıtlaması için hazırlanan bu anket ebeveynlerin demografik bilgileri ve çocukların ağız sağlığına yönelik tutum ve uygulamaları olarak iki bölüm olarak tasarlandı. İstatistiksel analiz ki kare testi ve çoklu karşılaştırılmalar Bonferroni düzeltmeli z testi kullanılarak tamamlandı. Sonuçlar, anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirildi. Çalışmaya yaş ortalaması 36,155,57 olan 203 ebeveyn katıldı. Anketler ile toplanan bilgiler analiz edildiğinde, çocukların çoğunluğunun günde 1 kere dişlerin fırçaladığı ve diş fırçalamaya ilk süt dişi sürdükten birkaç ay ile 1 yıl arasında başladığı, ebeveynlerin çoğunun çocuklarına diş fırçalama sırasında yardım ettiği ve genellikle sözlü komutlarla çocuklarını yönlendirdiği, belirlendi. Ebeveynler çoğunlukla ağız hijyeni konusunda çocuk doktorlarını ve diş hekimlerini bilgi kaynağı olarak gösterdiler. Çocukların çoğunluğunun diş macunu kullanmaya 1 ile 3 yaşları arasında başladıkları belirlendi. Katılımcıların diş macununu öncelikli olarak diş çürüklerini önlemek için kullandıkları görüldü. Katılımcıların neredeyse tamamında çocukların çocuk diş macunu kullandığı, ebeveynlerin çocuklarına diş macunu seçerken en çok içeriğini göz önüne alarak, organik/bitkisel diş macun markalarını tercih ettikleri belirlendi. Genç ebeveynler daha çok sosyal medyadan etkilenmekte ve çocuklarına daha aktif olarak yardım etmekte iken, iki çocuk sahibi olanlar ve daha yüksek eğitim düzeyindeki ebeveynlerin daha iyi ağız hijyen tutumlarına sahip oldukları saptandı. Ebeveynlerin çocuklarının doğru ağız hijyen davranışları ve erken yaşta fluoridli diş macunu kullanımın önemi konusunda daha fazla bilgiye sahip olmaları ve mümkün olan en erken dönemde eğitim almalarının çocukların ağız ve diş sağlığının iyileştirilmesinde ve geliştirilmesinde yararlı olacağı sonucuna varıldı.