Japonya dış politikasında güvenlik

1947 yılında kabul edilen ve hala daha da yürürlükte olan Japonya Anayasası, uluslararası anlaşmazlıkların çözümü için güç kullanımı veya tehdidini yasaklamış ve bu amaçla hiçbir zaman hava, kara, deniz kuvvetleri bulundurulmayacağını taahhüt etmiştir. Askeri güvenlik kavramının hiçbir zaman tam anlamıyla önemini yitirmediği ve devletlerin güvenliklerini kimi zaman diğer devletler pahasına sağlamaya çalıştığı uluslararası düzende Japonya, anayasasıyla böyle bir taahhütte bulunan ve kendi kendine kısıtlama getiren tek devlettir. Fakat bu Japonya'nın kendi içinde uyumlu bir güvenlik politikasına sahip olmadığı anlamına gelmemektedir. Hemen yanı başında teknik olarak hala daha savaş durumunda bulunduğu Rusya, sınır problemleri yaşadığı Çin ve Güney Kore, tüm yaptırımlara rağmen nükleer ve füze programını geliştirmekte ve denemelerini Japonya deniz sınırlarına çok yakın bir alanda yapmaya kararlı görünen Kuzey Kore bulunurken, bir güvenlik politikasına sahip olmaması imkansızdır. Esasında Japonya, geleneksel güç odaklı güvenlik politikalarından farklı olarak, güvenlik politikasının odak noktasına yalnızca askeri güvenlik kavramını oturtmamakta ve yumuşak güç unsurlarını da barındıran etkili bir güvenlik politikası takip etmektedir. Çalışmada Japonya'nın güvenlik sorunlarının ne olduğu, bu sorunlarla baş etmek için nasıl bir güvenlik politikası takip ettiği ve bu politikanın zaman içinde geçirdiği değişimler ele alınacaktır.