John Locke'ın dil anlayışının epistemik temelleri

Bu tez, John Locke'ın İnsanın Anlama Yetisi Üzerine Bir Deneme adlı eserinde geliştirdiği dil anlayışının epistemik temellerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmada, öncelikle dil anlayışının ampirik bilgi kuramıyla olan ilişkisi irdelenecektir. Locke'a göre bilgi bu anlamda, deneyim temelli olarak zihinde oluşan idelerin bir düzen içinde kavranmasıyla oluşur. Nitekim Locke'a göre tüm bilgi, iç ve dış duyum yoluyla edinilen yalın idelere dayanır ve en karmaşık düşünceler bile bu yalın yapıların birleşiminden türetilir. Locke, dil anlayışını epistemolojisinin temel dayanağı olan ideler görüşü üzerine inşa eder. Bu noktada sözcükleri, idelerin işaretleri olarak değerlendiren Locke, dilin yalnızca iletişim aracı değil aynı zamanda bilginin paylaşımını, düzenlenmesini ve genelleştirilmesini mümkün kılan epistemolojik bir araç olduğunu savunur. Bu çalışma, Locke'ın bilgi anlayışındaki temel kavramları ideleri, soyutlamaları, nitelikleri dil felsefesiyle ilişkilendirir. Aynı zamanda onun dil anlayışının temelinde epistemolojisinin olduğunu göstermekte ve dilin, bilgi ediniminin sınırlarını belirleyen temel unsurlardan biri olarak görüldüğünü açıklamaktadır. Tezde, idelerin dil aracılığıyla bilgiye nasıl dönüştüğü ve bu dönüşümün epistemolojik sonuçları Locke'ın düşünsel çerçevesi içinde analiz edilmesi hedeflenmektedir. Bu doğrultuda da Locke'ın epistemolojisinin yalnızca bilginin kaynağına değil fakat aynı zamanda bu bilginin ifade edilme yollarına da dair özgün bir yaklaşım sunduğunu ortaya koymaktadır.