Kadmiyum ve imidaclopridin tekli ve birlikteki etkilerinde daphnia magna'da antioksidan ve atpaz enzim sistemlerinin tepkisi

Bu çalışmanın amacı, neonikotinoit insektisit imidakloprit (IMI) ve kadmiyumun (Cd+2) tekli ve birlikteki etkilerinde su piresi Daphnia magna'da oksidatif stres ve ozmoregülatör hasarı uyarma potansiyelini değerlendirmektir. IMI (0,32 ve 3,2 mg/L) ve Cd+2'nin (3,162 µg/L) subkronik etkisi (7 gün) sonrası, ATPaz (Mg+2-, Na+,K+- ve Ca+2-ATPaz) ve antioksidan enzim (katalaz, CAT; süperoksit dismutaz, SOD ve glutatyon peroksidaz, GPX) aktiviteleri ile lipit peroksidasyonu (tiyobarbitürik asit reaktif maddeleri, TBARS) ve protein düzeyleri spektrofotometrik olarak ölçülmüştür. IMI'nin tekli etkisi sonrası enzim aktivitelerinde gözlenen değişiklikler azalış yönünde olurken, Cd+2 etkisinde ise artış yönünde gerçekleşmiştir. Buna karşılık, IMI ve Cd+2'nin birlikteki etkileri, lipit peroksidasyonu artışı dışında, IMI derişimine bağlı farklılıklara yol açarak net bir yanıt paterni sergilememiştir. Ca+2-ATPaz ve CAT toksisite yanıtında en duyarlı biyobelirteçler olarak gözlenmiştir. Bununla birlikte, düşük IMI etkisi dışındaki tüm etki gruplarında protein düzeyinin azalışı D. magna'da oksidatif strese bağlı bir enerji gereksiniminin olduğunu göstermektedir. IMI ve Cd+2 toksisitesi, hücresel hedefler (biyobelirteçler) üzerindeki oksidatif potansiyelleri nedeniyle antioksidan ve ozmoregülatör sistemde hasara neden olmuştur. Elde edilen veriler ışığında, toksisite çalışmalarında çevresel düzeydeki toksik bileşiklerin birlikteki etkilerinin çoklu biyobelirteç yaklaşımı temelinde araştırılmasının, toksisitenin gerçeğe yakın değerlendirilmesinde önemli olduğu vurgulanmıştır. Anahtar kelimeler: ATPaz, Daphnia, İmidakloprit, Kadmiyum, Oksidatif stres