Kadın mayosunun tasarım ve üretim açısından incelenmesi ve yeniden yorumlanması

Tarihin en eski dönemlerinden günümüze insanların su ile ilişkileri Orta Çağ'da banyo kültürüne dayanmaktadır. Avrupa yıkanmayı reddederken Osmanlı'da hamam kültürü ve yıkanma vardır. Mayo kavramı ilk olarak Antik Yunan'da ''toga'' denen dikişsiz uzun beyaz çarşafların kullanımıyla M.Ö. 300'lerde hayatımıza girmiştir. İtalya'nın Sicilya Adası'ndaki harabelerde M.S.4.yüzyıl Romana Del Casale villasının mozaiklerindeki kızlar günümüz bikinilerine en yakın kıyafetlerle betimlenmişlerdir. Avrupa'da "deniz banyosu" fikri yaygınlaşmıştır. 18.yüzyılda İngiltere'de kurulan "Birleşmiş Banyo Odaları" kurulması kadınların da yüzme alışkanlığı edinmesine yardımcı olmuştur. Bir yüzme yarışmasında birinci olan ilk kadın yüzücü Annette Kellerman, döneminin erkek mayosunu giyerek, kadınların bu açıklıkta ve kullanışlılıkta mayo giymelerine öncülük etmiştir. 19. Yüzyılda yaygınlaşan kolsuz kadın mayosu 20.yüzyıla doğru ortaya çıkan Fransız, Amerikan ve Brezilya markalarıyla devrimsel bir yolculuğu başlamıştır. 1930'lu yıllara kadar pek çok kumaşla üretimi yapılan mayo, DuPont firmasının naylon kumaşı ve likra kumaşını mayo sektörüne kazandırması yüzmeye daha elverişli esneklikte tasarımların doğmasını sağlamıştır. 1946'da Louis Réard'ın iki parçalık "bikini" tasarımını ortaya koyması, 1964'te tasarımcı Rudi Gernreich'in üstsüz mayo tasarımı olan monokiniyi çıkarması oldukça tepki görmüştür. Tüm tepkilere rağmen bikini ve mayo üretimleri Hollywood ünlülerinin vazgeçilmezi olmuş ve tabuları yıkmıştır. 60'ların sonlarına doğru tığ işi örme mayolar üretilmiştir. Bugün hala tığ işi örme bikinilerin güneşlenmek için kullanıldığı görülmektedir. 80'li yıllardan sonra kapalılıktan iyice sıyrılan mayo ve bikiniler, yapay liflerle yüzmeye en elverişli hale gelmiştir. Mayo ve bikini türleri günümüzde sadece plaj için değil ünlülerin sahne şovlarında, konserlerinde kullandıkları yaygın ve vazgeçilmez ürünü haline gelmiştir.