Kadın sığınmaevinde kalan çocuklara yönelik hizmetlerin değerlendirilmesi: İstanbul örneği

Günümüzde hayatın her alanında ortaya çıkan şiddet, toplumun en küçük birimi olan aile içinde de meydana gelmektedir. Aile içinde, toplum normları bakımından genelllikle gücü elinde bulunduran konumunda olan erkeğin, kadına uyguladığı şiddetin bir diğer mağduru da çocuklar olmaktadır. Aile içindeki tanık olunan ve hatta maruz kalınan şiddet; çocukların çevresiyle ilişkisini, başarı durumunu etkilemektedir, bu çocuklarda yoğun korku ve anksiyete duyguları, düşük benlik saygısı gibi psikolojik problemlerin baş gösterdiği bilinmektedir. Çocukların şiddet travmasını atlatabilmeleri ve sosyal yaşama dahil olabilmeleri için yardım ve desteğe gereksinimleri bulunmaktadır. Şiddet mağduru kadınlar için, şiddetten uzak bir yaşam kurabilmek üzere önemli bir basamak olan kadın sığınmaevlerinde, mağdur kadının varsa beraberindeki çocuklar da hizmet almaktadırlar. Şiddete tanık olmuş ve/veya maruz kalmış, sığınmaevinde kalan çocuklara yönelik hizmetlerin; onların fiziksel güvenliğini sağlamayı, zihinsel ve duygusal sağlığını ve mutluluğunu geliştirmeyi, anne-çocuk ilişkisini desteklemeyi amaçlaması gerekmektedir. Bu sebeple sığınmaevlerinde kadınlara verilen hizmetin niteliği yanında çocuklara verilen hizmetin niteliği de önem arz etmektedir. Ancak; aile içi şiddet konusunda yapılan çalışmalarda şiddet mağduru kadına öncelik verilirken, çocukların genellikle ihmal edildiği görülmüştür. Bu çalışma, Türkiye'de hala az sayıda olan şiddet mağduru çocuklara yönelik sığınmaevinde sağlanan destek ve hizmetlere dair çalışmaların güncellenmesi gerektiği düşünülerek bu destek ve hizmetlerin, şiddet mağduru çocuklara katkıları ya da varsa eksik kalan yönlerin anlaşılması ve böylelikle literatüre katkı sağlanmasını amaçlayan, bu amaçla kadınların ve sığınmaevi çalışanlarının deneyim ve önerilerini esas alan fenomenolojik yaklaşımla yürütülmüş nitel çalışmadır.