Kapaklı konduitlerde serbest yüzeyli akım durumunda maksimum hava girişi için en uygun tasarım

Sanayi ve teknolojideki hızlı gelişme ve bunun doğal sonucu olarak çevreye bıraktıkları endüstriyel atıklar, sudaki oksijenin tükenmesine ve suda yaşayan diğer bitki ve hayvanların yok olması gibi bir takım sorunlara neden olmaktadır. Bu nedenle, azalan oksijen konsantrasyonunu limit değerlere yükseltmek hayati önem taşımaktadır. Bunun için fiziksel olarak oksijenin atmosferden alınarak yeniden suya kazandırılması gerekir ki buna havalandırma denir. Hidrolik yapılar, su ile kısa bir süre temas içinde olmalarına rağmen çözünmüş oksijen miktarını önemli ölçüde arttırırlar. Çünkü hidrolik yapılar, çok miktarda hava kabarcığının akım içerisine girerek hava ?su arasındaki temas yüzeyinin artmasına neden olurlar. Bu artış çözünmüş oksijen miktarını da artırır. Araştırmacılar en ekonomik ve verimli havalandırma yöntemlerini belirlemek için çalışmalar yapmaktadırlar. Bu çalışmada, kapaklı konduitlerde serbest yüzeyli akım durumunda maksimum hava girişi için en uygun tasarım araştırılmıştır. Bu maksatla kapak mansabına belirli aralıklarla hava delikleri açılarak her bir delik için havalandırma performansları ölçülmüştür. Sonuç olarak, serbest yüzeyli konduit akımlarında kapak mansabında oluşan emme kuvvetinin yersel bir değişim göstermediği anlaşılmıştır. Hava deliklerinden emilen havanın suyun sürükleme etkisiyle oluştuğu düşünülmektedir. Anahtar kelimeler: Havalandırma, Hava Giriş Oranı, Konduit, Serbest Yüzeyli Akım, Oksijen Transferi