Analysıs, ıntegratıon and optımızatıon of optıcal communıcatıon systems used on land, under the sea and ın free space

Optik iletişimin tarihi, eski kültürlerin uzun mesafelerde mesaj iletmek için kullandığı duman ve alev işaretleri gibi basit sinyalizasyon tekniklerine kadar uzanır. 18. ve 19. yüzyıllarda semafor sistemlerinin ve daha sonra görsel sinyalizasyon yeteneklerini geliştiren optik telgrafların icadı ve yaygın kullanımıyla önemli ilerlemeler kaydedilmiştir. Bu sistemler, yapılandırılmış uzun menzilli iletişimin temelini oluşturmuştur. Ancak, optik iletişimin yüksek hızlı ve uzun mesafeli veri iletimi için verimli bir araç haline gelmesinden önce, 20. yüzyılda pratik, düşük zayıflamalı optik fiberler ve lazerler geliştirilmiştir. Dünya çapındaki modern telekomünikasyon altyapıları, çeşitli temel avantajları nedeniyle giderek daha uzun optik fiber kablolara güvenmektedir. Bunlar arasında yüksek bant genişliği, düşük sinyal kaybı ve fiber optiğin genel iletim verimliliği yer almaktadır. Ayrıca, fiber optikler elektromanyetik girişime ve radyasyon ve uzun mesafeli parazit gibi diğer parazit türlerine karşı bağışıklık sağlar. Ayrıca, yüksek güvenlik, veri güvenliği ve veri bütünlüğü sağlarlar. Bu avantajlar, fiber optiği hem kentsel hem de uzak dağıtımlar için uygun hale getirir. Çalışmada, üç farklı iletim ortamında (fiber, su altı ve serbest uzay optik kanalları) optik iletişim sistemlerinin performansını kapsamlı bir şekilde değerlendirmek için OptiSystem 18 simülasyon platformu kullanılmıştır. Son derece kritik bir sistem parametresi olan lazer gücü, çalışma dalga boyu, modülasyon şemaları, darbe bit örüntüleri ve iletim frekansı, sistem performansı üzerindeki bireysel etkilerini ve birleşik etkilerini gözlemlemek için sistematik olarak tek tek değiştirilmiştir. Modelleme son derece hassas bir şekilde gerçekleştirilmiştir. Simülasyonlar, çeşitli çevre koşullarında sinyal bütünlüğünü en üst düzeye çıkarmak, zayıflamayı en aza indirmek ve genel iletim kalitesini artırmak için optimum konfigürasyonlar konusunda değerli bilgiler sunmuştur. Elde edilen sonuçlar, çeşitli çalışma koşulları altında optik bağlantıların performansının kapsamlı bir şekilde anlaşılmasına önemli ölçüde katkıda bulunmuştur. Bu bilgi, sistemlerin iyileştirilmesi için değerli önerilerin üretilmesine yol açmıştır. Elde edilen bilgiler, kritik sektörlerde ve çok sayıda uygulama ve konumda sağlam, kullanıcı dostu ve düşük güçlü ağların tasarlanmasında etkili olacaktır.