Karaciğer karsinomu hücre hattında sorafenib, sertralin ve piperin uygulamalarının oksidatif durum üzerine etkilerinin araştırılması

Bu araştırmada, karaciğer kanserinin tedavisinde sıklıkla kullanılan sorafenib, seçici serotonin geri alım inhibitörlerinden biri olan sertralin ile bir fitokimyasal piperin kullanımının karaciğer kanseri hücre hattında (HepG2) ve sağlıklı hücre hattında (HUVEC) sitotoksisite ve genotoksisite açısından etkileri değerlendirildi. Ek olarak HepG2 hücre hattında oksidatif durum etkilerine de bakıldı. Uygulanan kombinasyon değerlerinin her iki hücre hattında da kontrole göre 24 ve 48 saatlik periyotlarda sitotoksik etkisi gözlense de, HUVEC hücre hattında hücre canlılığında sağ kalım oranı fazla olarak gözlendi. Ancak HepG2 hücre hattında; sorafenib ve piperin kombinasyon uygulamalarıyla birlikte yüksek doz sertralinle yapılan kombinasyon çalışmasında hücre canlılığında azalmalar tespit edildi. HepG2 hücre hattında en düşük DNA hasarı (16.67±2.52) 24 saatte SOR2.5+PİP7.5 kombinasyonunda; HUVEC hücre hattında ise 24 saatte en düşük DNA hasarı kontrol grubunda (18.00±4.00) belirlendi. HepG2 hücre hattında en yüksek DNA hasarı (105.33±7.57) 48 saatte SOR2.5+PİP30 kombinasyonunda; HUVEC hücre hattında 48 saatte en yüksek DNA hasarı (49.00±2.65) SOR10+PİP30 kombinasyonunda belirlendi. Her iki hücre hattında uygulanan kombinasyonlar, kontrol grubuna kıyasla DNA hasarında artışa yol açtı. Bu bağlamda sorafenib ve piperin kombinasyonunun, her iki hücre hattında da genotoksik etkisinin daha fazla olduğu bulundu. Sertralinin yüksek dozuyla kombine olan uygulama gruplarında genotoksik etki gözlendi. HepG2 hücre hattında 24 saatlik periyotta total antioksidan (TAS) ve total oksidan (TOS) seviyeleri belirlendi. TAS/TOS seviyelerine bakıldığında; kontrol grubuna göre en yüksek TAS seviyesi SOR2.5+PİP7.5+SER0.62 (0.5247±0.10839) uygulama grubunda görülürken; en düşük TAS seviyesi SOR5+PİP15 (0.1315±0.07695) uygulama grubunda görüldü. Uygulanan kombinasyonlar kontrol grubuyla kıyaslandığında en yüksek TOS seviyesi SOR10+PİP30 (71.3408±1.24018) uygulama grubunda görülürken; en düşük TOS seviyesi SOR2.5+PİP30 (20.6342±3.01179) uygulama grubunda görüldü. Serbest radikallerin miktarındaki artış TOS seviyesi ile ilişkilendirilebilir. Bu artışa bağlı olarak DNA'da hasarlar direkt veya dolaylı olarak meydana gelebilmektedir. Bulgularımızın onkoloji alanında kullanılan ilaç ve ilaç etkileşimlerine ilişkin veri sağlayacağı ve ilerleyen dönemdeki çalışmalar için temel oluşturacağı düşünülmektedir.