Kas gevşetici antagonistleri olan asetilkolinesteraz inhibitörleri ile Sugammadeks'in teratojenik etkilerinin rat embriyoları üzerinde in vitro araştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, asetilkolinesteraz inhibitörü olan neostigmin ile sugammadeksin güvenilirliklerini ya da teratojenik etkilerini in-vitro ortamda hem organ taslaklarını inceleyerek hem de flow-sitometri yöntemini kullanarak araştırmaktır. Yöntem: Çalışmada 9,5 günlük rat embriyoları çıkarıldı ve in vitro olarak 48 saat boyunca rat serumunda kültüre edildi. Kontrol grubu için kültür ortamı olarak tam rat serumu kullanılırken deney gruplarında ise Sugammadeks için 50, 100, 150 ve 200 µg/mL; Neostigmin için 4, 7, 10 ve 13 µg/mL konsantrasyonlarda rat serumuna eklenmiştir. Bu ajanların embriyonik gelişim parametreleri üzerindeki doza bağımlı etkileri, morfolojik ve hücresel düzeydeki etkileri flow sitometri kullanılarak karşılaştırılmıştır. Her embriyo, herhangi bir malformasyon varlığı açısından değerlendirilmiştir. Bulgular: Sugammadeks uygulanan gruplarda morfolojik skor yalnızca en yüksek doz olan 200 µg/mL'de anlamlı olarak azalmış (p<0.05); diğer parametrelerde değişiklik olmamıştır. Hücresel düzeyde ise 100 µg/mL'den itibaren erken apoptoz oranlarında, 200 µg/mL'de ise geç apoptoz ve nekroz oranlarında belirgin artış izlenmiştir. Neostigmin gruplarında morfolojik parametreler kontrol ile benzer bulunmuş (p>0.05); ancak 4 µg/mL'den itibaren erken ve geç apoptoz, 7 µg/mL'den itibaren nekroz oranlarında anlamlı artış saptanmıştır. Sonuç: Sugammadeks yüksek doz olan 200 µg/mL'de hem morfolojik hem hücresel düzeyde hasara yol açarken, Neostigmin düşük dozlardan itibaren hücresel düzeyde apoptoz ve nekrozu artırmıştır. Bulgular, gebelik döneminde bu ajanların kullanımında dozun kritik öneme sahip olduğunu göstermektedir. Literatürde yapılan benzer in vitro çalışmalarda da morfolojik bozulma ile hücresel düzeydeki yanıtların her zaman örtüşmediği bildirilmiş olup, bu durum morfolojik değerlendirmelere ek olarak hücresel düzedeki ileri analizlerin önemini vurgulamaktadır. Bildiğimiz kadarıyla, bu çalışma teratojenik etkilerin hem organ taslaklarının incelenmesi hem de flow sitometri ile hücresel yanıtın birlikte değerlendirildiği ilk araştırmadır.