Kaş-Kalkan arasının yapısal unsurları ve bu sistem içinde gelişen karbonat damarlarının özellikleri (Antalya, Güneybatı Türkiye)

Akışkan ilişkili karbonat damarları, bir bölgede yer alan aktif faylara işaret edebilmektedir. Aktif fay sistemlerinin bulunmadığı/az olduğu veya sismik etkinliğin seyrek gözlendiği alanlarda sağlıklı veri elde edebilmek için farklı jeolojik belirteçlere ihtiyaç duyulmaktadır. Tektonik kökenli karbonat damarları ve karbonat çökelleri bunlara en güzel örneklerdir. Bu tez kapsamında, sismik etkinliği diğer bölgelere göre daha az olan Antalya ve çevresinde yer alan Üst Kretase yaşlı Beydağları Otoktonu'nda oluşan ikincil karbonat damarları ile bu birim üzerinde gelişmiş olan fay düzlemleri incelenmiştir. Çalışmanın amacı bu birimde görülen açılma çatlaklarını incelemek ve bu çatlaklarda çökelmiş karbonat damarlarını yaşlandırmak, güncel deformasyon ile ilişkilerini ortaya koymak ve akışkanlarla olan etkileşimlerini yorumlamaktır. Bu bağlamda Kaş-Kalkan (Antalya) arasında yer alan yol üzerinde gelişmiş eklemlerin özellikleri incelenmiş ve haritalanmıştır. Bu oluşumların bölgedeki faylanmalarla ilişkileri incelenmiş ve bölgedeki tektonik rejim ile bağlantısı yorumlanmıştır. Eklem duvarlarına paralel olarak gelişen karbonat damarlarının, eklemlerde açılmalara sebep olduğu gözlemlenmiştir. Asal gerilme eksenlerinin analizlerinden alınan veriler sonucunda KKB-GGD doğrultulu sıkışma kuvvetlerinin etkisinde bölgede D-B doğrultulu genişlemeli tektonik rejimin hâkim olduğu görülmüştür. Bu tektonik rejim, literatür ile karşılaştırılmış ve uyumlu olduğu görülmüştür. Mineralojik çalışmalarda Beydağları Otoktonu'na ait kireçtaşları ve karbonat damarları içerisindeki kalsitleşmeler incelenmiştir. Karbonat damarları üzerinde yapılan U-Th yaş verilerine yönelik çalışmalar sonucunda damarların 500 bin yıldan yaşlı olduğunu ortaya koymuştur. Yaş verilerine ait sonuçları bu damarların Orta Pleyistosen ve daha geç bir dönemde oluştuğunu ve/veya bu yaş aralığında bölgenin tektonik olarak aktif olduğunu ve akışkanların düzlemler içerisindeki varlığına işaret etmektedir. Karbon-13 (δ13C) ve Oksijen-18 (δ18O) duraylı izotop değerleri sırasıyla -7.84 ile -11.37 ve -4,52 ile -7,16 (‰ VPDB) aralığında elde edilmiştir. Değerlerin negatif olması bölgedeki karbonat damarlarının oluşum kökeninin yüzey kökenli akışkanlar sebebiyle gerçekleşmiş olabileceğini göstermektedir.