Katarakt cerrahisi sonrası gelişen arka kapsül opasitesinin sistemik ve oftalmik risk faktörlerinin analizi

Amaç: FAKO cerrahisi geçirmiş hastalarda arka kapsül opasitesi gelişmesinde etkili sistemik ve oküler risk faktörlerinin belirlenmesi ve analizi Gereç ve Yöntem: Bu araştırma, Rize Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Hastalıkları Kliniği'ne Ocak 2015 ile Aralık 2021 tarihleri arasında başvuran hastalar üzerinde yapıldı. Bu çalışma katarakt tanısı ile komplikasyonsuz bir şekilde fakoemülsifikasyon (FAKO) cerrahisi geçirmiş ve intraoküler lens (İOL) implantasyonu yapılmış ve takiplerinde de arka kapsül opasifikasyonu (AKO) gelişen (çalışma grubu) ya da gelişmeyen (kontrol grubu) hastalar üzerinde gerçekleştirildi. Araştırmaya çalışma grubunda 150 hastanın 180 gözü, kontrol grubunda 94 hastanın 113 gözü dahil edilmiştir. Araştırmada kullanılan veriler, hastaların dosyaları ve görüntüleme kayıtları kullanılarak arşiv taraması şeklinde toplandı. Çalışma verilerinin istatistiksel analizi SPSS IBM 29.0.0 paket programı ile yapıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların 180'i grup 1'de (arka kapsül opasitesi gelişen; çalışma grubu) iken 113'ü grup 2'dedir (arka kapsül opasitesi gelişmeyen; kontrol grubu). Aköz derinliği (AD) AKO gelişen grupta ortalama 2,61 ± 0,36 mm ve AKO gelişmeyen grupta ortalama 2,75 ± 0,41 mm'dir. Ön kamara derinliği (ACD) AKO gelişen grupta ortalama 3,13 ± 0,43 mm ve AKO gelişmeyen grupta ortalama 3,28 ± 0,40 mm'dir. AD ve ACD de istatistiksel olarak anlamlı düzeyde fark saptanmıştır (sırasıyla p:0.021 ve p:0.010). Hastalardaki eşlik eden komorbiditelerin dağılımında ise, AKO gelişen grupta 16 hastada (%8,9) romatolojik hastalık vardır. AKO gelişmeyen grupta 2 hastada (%1,8) romatolojik hastalık vardır. Romatolojik hastalık sıklığı (p=0,014) anlamlı çıkmıştır. Hastalarda AKO gelişen grupta 11 hastada (%6,1) primer açık açılı glokom (PAAG) saptanmışken, AKO gelişmeyen grupta 18 hastada (%15,9) primer açık açılı glokom saptanmıştır. AKO gelişmeyen grupta primer açık açılı glokom AKO gelişen gruba kıyasla anlamlı ölçüde daha sıktır (p=0,006). Çalışmanın sürekli parametreleri ile yapılan ROC analizinde, arka kapsül opasitesi gelişimi ile yaş, GİL gücü, AXL, CCT, LT ve WTW arasında istatistiksel olarak ix anlamlı düzeyde bir ilişki bulunmamışken, AD ve ACD arasında anlamlı bir ilişki görülmüştür. Sonuç: AKO, postoperatif dönemde görmeyi azaltan en sık nedenlerden biridir. AKO, tedavisi olmasına rağmen hastada görme kaybı oluşturması, tanı ve tedavi sürecinin maliyetli olması, tedavi yönteminin komplikasyonlara yol açabilmesi nedeniyle istenmeyen bir yan etkidir. Çalışmamızda AKO'nun risk faktörlerini araştırdık. AD, ACD düşüklüğü ve eşlik eden romatolojik hastalık ile AKO oluşumu arasında anlamlı bir ilişki saptadık. Sonuç olarak AD ile ACD düşük olan gözlerde ve özellikle romatolojik hastalık gibi komorbid hastalığı olan kişilerde cerrahi sonrası AKO gelişme riski daha yüksektir. Bu hastaların cerrahi esnasında ve sonrası takiplerinde AKO gelişimi açısından daha dikkatli olunması gereklidir. Anahtar Kelimeler: Katarakt, FAKO, Komplikasyon, Arka kapsül opasitesi, Nd YAG lazer