Kaynaştırma öğrencilerinin blok tabanlı kodlamaya yönelik tutumlarının ve kodlama becerilerinin incelenmesi

Bu araştırmada özel eğitim öğrencileri olan kaynaştırma öğrencilerinin blok tabanlı kodlamaya yönelik tutum ve becerilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma nicel ve nitel verilerin bir arada kullanıldığı karma yöntemde yapılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda, zayıf nitelikli deneysel desenler arasında bulunan ve kontrol grubu olmayan tek grup öntest/sontest modeli kullanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutu ise, durum çalışması yaklaşımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı Ankara'nın Altındağ ilçesinde yer alan bir Anadolu lisesinde öğrenim gören 3'ü erkek, 2'si kız olmak üzere toplam 5 kaynaştırma öğrencisi oluşturmaktadır. Katılımcı seçiminde ölçüt örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Araştırma süreci, 8 hafta boyunca haftada 2 saat olmak üzere toplam 16 saatlik bir eğitim programı şeklinde yürütülmüştür. Araştırmada dört farklı veri toplama aracı kullanılmıştır. Nicel veriler, "Kodlamaya Yönelik Tutum Ölçeği" ve blok tabanlı kodlama etkinliklerine yönelik geliştirilen "Dereceli Puanlama Anahtarları" aracılığıyla elde edilmiştir. Nitel veriler ise öğrenci görüşlerini derinlemesine ortaya koyabilmek amacıyla uygulanan yarı yapılandırılmış görüşme formu ve araştırmacı gözlem notlarından faydalanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerinin blok tabanlı kodlamaya yönelik tutum düzeylerini ortaya koymak amacıyla betimsel istatistiklerden yararlanılmıştır. Araştırmaya katılan kaynaştırma öğrencilerinin kodlama beceri düzeylerini belirlemek amacıyla blok tabanlı kodlama eğitimi süresince uygulanan etkinliklere ait dereceli puanlama anahtarları kullanılmıştır. Kaynaştırma öğrencilerin tutumlarındaki değişimi ortaya koymak üzere kodlamaya yönelik tutum öntest ve sontest puanları arasında istatistiksel olarak farklılık olup olmadığı non-parametrik testlerden Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılarak incelenmiştir. Aynı zamanda iki test arasındaki betimsel istatistiklerin analizi yapılmıştır. Bu nicel verilerin yanında, öğrencilerin deneyimlerini, algılarını ve sürece ilişkin görüşlerini derinlemesine incelemek amacıyla yarı yapılandırılmış görüşmelerden ve araştırmacı gözlem notlarından elde edilen nitel veriler de analiz sürecine dâhil edilmiştir. Görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, kaynaştırma öğrencilerinin blok tabanlı kodlamaya yönelik tutumlarının dağılımının dengeli olduğu ve örneklemin tamamının orta-üst düzeyde tutuma sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin blok tabanlı kodlamaya yönelik beceri düzeylerinin genel olarak "iyi" ve "çok iyi" olduğu, ancak bu düzeylerin bireysel farklılıklar gösterdiği bulunmuştur. Blok tabanlı kodlama eğitiminin kaynaştırma öğrencilerinin kodlamaya yönelik tutumlarını olumlu yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen veriler doğrultusunda, öğrencilerin genel olarak olumlu bir öğrenme deneyimi yaşadıkları bulunmuştur. Katılımcıların öğrenmeye karşı meraklı bir tutum sergiledikleri ve kodlama becerilerini özellikle ilgi duydukları alanlarda geliştirme konusunda istekli oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Kodlama eğitiminin, öğrencilerin teknolojik okuryazarlık becerilerini desteklediği ve bu gelişimi olumlu yönde etkilediği bulunmuştur. Katılımcıların blok tabanlı kodlama eğitimini yalnızca mevcut öğrenme sürecinin bir parçası olarak değil, aynı zamanda gelecekteki mesleki yaşamlarına katkı sunabilecek bir araç olarak değerlendirdikleri sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, öğrencilerin sosyal etkileşimlerinde ve akademik başarılarında belirgin bir artışın yanında dikkat, algoritmik düşünme ve problem çözme becerilerinde de olumlu yönde gelişmelerin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.