Kazakh intelligentsia and the quest for egalitarianism, 1917-1927

Çok uluslu imperatorluğun içinde, Rus Çarlığı Ruslarla Rus olmayan ve Ortodoks olmayan halklar arasındaki eşitsizliği kurumsallaştırmıştır. 20.yüzyılın başında ülke, sınır bölgelerinden aktörlerin de katılımını içeren radikal bir dönüşüm geçirmiştir. Bu tez, çevrenin (periphery) etkisini öne çıkararak, Sovyet Kazakistanı'nın 1917-1927 yılları arasında inşasının siyasi tarihini, yerel Kazak siyasetçiler perspektifinden incelemektedir. Esas soru, Kazak entelektüellerin, Sovyet projesine neden ilgi gösterdikleridir. Yerel elitin belgelerine dayanan temel argüman, Kazak siyasi nizamı Rusya içerisinde eşit bir pozisyona ulaşma çabası gösterdiğidir. Bu çaba, onların Sovyet projesine gösterdikleri ilginin belirleyici faktörü olmuştur. Eşitlik mücadelesi bilhassa üç boyutta ortaya çıkmıştır. Ilk olarak, entelijensiya, çok uluslu bir devlette yerli halk için eşit haklar ve eşit temsil için mücadele etmiştir. Bu, onların Sovyet gücünü kabul etmelerinin ana faktörü olmuştur. İkinci boyut, Çarlık mirasını aşma, yani baskın ve ezilen milletler arasındaki tarihsel eşitsizliği ortadan kaldırma ve bu sayede hakiki eşitliği sağlama gayretidir. Son boyut, Kazak devlet adamlarının, Kazak toplumunu eşitlikçi ilkelerle uyumlu biçimde dönüştürme fikirlerine odaklanmaktadır. Eğitimin yaygınlaşması ve toplumun sınıfsal yeniden yapılanmasına özel önem verilmiş, bu da Sovyet çağdaşlık modeliyle örtüşmüştür. Bu boyut ayrıca, Merkezi Parti'nin 1920'lerin ortasında, yerel devlet adamlarının muhafazakar ya da milliyetçi güç olduğun yorumuna da karşı çıkmaktadır. Anahtar Kelimeler: Eşitlik, Eşitsizlik, Kazak Entelijensiya, Sovyet Kazakistan, Çarlık mirası