Kemâleddin İbn Ebû Şerîf'in (ö. 906/1500) "Hâşiye 'Alâ Şerhi'n-Nuhbe" adlı yazma eserinin tahkîki

İslamî ilimlerin zenginleştirilmesi, ikmâl edilmesi, doğruluklarının test edilmesi ve derinliğinin arttırılması bakımından ilmî geleneğimizdeki şerh ve hâşiye yazma faaliyetleri büyük bir önem arz eder. İşte bu faaliyetlerden birisi olarak karşımıza çıkan İbn Ebû Şerîf'in Haşiye 'ala Şerhi'n-Nuhbe adlı eseri hadis ilminde saygınlık kazanmış eserlerden birisidir. Bu eser bir hâşiye olduğu için öncelikle, İbn Hacer el-Askalânî'nin "Şerhu'n-Nuhbe" adlı eserini ele almayı uygun gördük. Çünkü o eseri tanımadan, ona yazılan hâşiyesini doğru anlamak ve analiz etmek mümkün olamaz. Bu yüzden çalışmamızı üç bölüme ayırdık. Birinci bölümde, hadis ilimlerinden bahsederken adını asla unutamayacağımız ve bu alandaki köşe taşlarından birisi olan İbn Hacer el-Askalânî'nin hayatı ele alınmış ve Şerhu'n-Nuhbe adlı eseri incelenmiştir. İkinci bölümde, İbn Hacer el-Askalânî'nin öğrencisi olan ve haşiyesini yazdığı "Şerhu'n-Nuhbe"yi doğrudan müellifinden okumuş olan İbn Ebû Şerîf'in hayatı, "Hâşiye 'alâ Şerhi'n-Nuhbe" adlı eseri ve tahkiki ile ilgili mülâhazalar işlenmiştir. Son olarak üçüncü bölümde de bu eserin tahkîkli ve tahrîçli metni verilmiştir.