Keman repertuvarında poem formunun öncüsü Eugéne Ysaÿe'nin op.12 poéme élegıaque adlı eserinin teknik, armonik ve müzikal açıdan incelenmesi

Eugène Ysaÿe, hem besteci hem de eğitimci olarak adını müzik tarihine yazdıran benzersiz bir kemancı olarak kabul görmektedir. Bu çalışmanın amacı E. Ysaÿe ve eserlerine dinleyici ve yorumcu olarak ilgi duyanların, keman literatürünün bu önde gelen isminin bütün özelliklerine ulaşabilmelerine olanak sağlamak ve bestecinin kendine özgü bakış açısını yansıtabilmektir. Çalışmanın ilk bölümünde geç XIX. ve erken XX. yüzyılda, tarihsel açıdan yaklaşılarak Avrupa'da, özellikle de Belçika'da edebiyat, plastik sanatlar ve müzikte görülen sanat hareketleri belirtilmiştir. Bu dönemde, o zamana kadar Avrupa'da ağırlıklı olarak tanınan ve beğenilen Alman-Avusturya ekolüne karşı, yükseldiğini gördüğümüz Fransız-Belçika keman ekolü, bu ekolün ustaları ve onların etkisi ile kemanda yeni tekniklerin ve yorumların doğuşu açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Ysaÿe'nin yaşamı ele alınmış, yaşamında ve sanatında yer alan olaylar ve etkenler ayrıntılı bir biçimde incelenmiştir. Müzisyen kişiliği, bir kemancı, bir eğitimci ve ülkesinin sosyokültürel yaşamında bir lider olarak ele alınarak vurgulanmıştır. Bu bölümde ayrıca besteci Ysaÿe'nin eserleri arasında önemli bir yer tutan "Poème" leri de değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde Ysaÿe'nin "Poème"leri, öne çıkan özellikleriyle verilmiş, 1892 tarihli, keman literatüründe bir ilk olan "Poème Elégiaque" ın form ve armonik özellikleri dönemin hâkim sanat akımı empresyonizm bağlamında ayrıntılı bir biçimde analiz edilmiştir. Bestecinin klasik ve romantik eğilimleri ile bu esere kazandırdığı "eklektik" olarak nitelendirebileceğimiz yaklaşımı da irdelenmiştir. Bu çalışmada yaptığımız analizlerin yanı sıra alternatif parmak numaraları ve farklı yaylar denenerek, teknik zorluk barındıran pasajlar için yorumcuya kolaylık sağlayacak egzersiz önerileri oluşturulmuştur.