Kinolon dirençli ve duyarlı invaziv escherichia coli kan izolatlarında ST131/H30 klon/subklonunun virülans ile ilişkisi

Escherichia coli sekans tipi 131 (ST131) dünya genelinde pandemik bir klon olup antimikrobiyal ilaçlara dirençli enfeksiyonlara yol açmaktadır. Yapılan araştırmalar, E.coli ST131 klonunun virülans ve antibiyotik direnç genlerini taşıyabilen dünyada yaygın bir klon olduğunu göstermektedir. Bu klon, özellikle florokinolon dirençli E.coli izolatlarında yüksek insidans göstermektedir. Bu klonun Asya ve özellikle Orta Doğu ülkelerinde coğrafik olarak dağılımı hakkında son derece kısıtlı veri bulunmakta olup gelişmekte olan ülkelerde bu klon ile ilgili bilgiler sınırlıdır. ST131 klonunu bu kadar başarılı bir patojen kılan belirli virülans faktörlerin olup olmadığı bilinmeyen bir durumdur. Bu çalışma, Ocak- Aralık 2015 tarihleri arasında bir yıllık bir dönemde Hacettepe Üniversite Hastanesinde yatarak takip edilen hastalardan izole edilen tüm invaziv E.coli kan izolatlarını kapsamakta ve antimikrobiyal duyarlılık testleri ile antimikrobiyal direnç ve virülans genlerinin moleküler tespitini, ST131/H30 klon/altklonunun sıklığını belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmada, E.coli kan izolatlarında CLSI ve EUCAST önerileri doğrultusunda antimikrobiyal duyarlılık testleri ile genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz ve karbapenemaz saptanmasına yönelik olarak fenotipik testler uygulanmıştır. Kazanılmış direnç genlerinin; blaCTX-M, blaCTX-M-15, blaKPC, blaNDM, blaIMP, blaOXA-48 ve ST131/H30 klon/altklonu ile virülans genlerinin tespiti polimeraz zincir reaksiyonu ile gerçekleştirilmiştir. Toplam 152 hastanın ortalama yaşı 60.3±18.6 ve hastanede yatış süresi 25.9±35.1 olarak saptanmıştır. Hastaların yattıkları servislere göre dağılımı acil servis (n=63), yoğun bakım ünitesi (n=29), kemik iliği transplantasyon ünitesi (n=3), onkoloji ünitesi (n=25), cerrahi servis (n=20) ve iç hastalıkları servisi (n=26) olarak belirlenmiştir. Hastane kaynaklı E. coli enfeksiyon oranı %53.3, %42, malinite %59.9 olarak bulunmuştur. Bakteriyemi öncesi antibiyotik kullanım oranı %46.1 olup beta laktam/beta-laktamaz inhibitörlerinin kullanımı %24.3, karbapenem kullanımı %14.5 ve florokinolon kullanımı %13.1 olarak belirlenmiştir. Hastalarda idrar ve santral venöz kateter kullanım oranı sırasıyla %36.8 ve %20.4 olarak saptanmıştır. SAM, GEN, AMP, CRO, TMP-SMX, CAZ, CTX ve CIP antibiyotik duyarlılık oranları sırasıyla %23, %32, %65, %23.5, %37, %7.7, %12 ve %53.5 olarak bulunmuştur. Tüm izolatlar IMP ve ERT'e duyarlı olarak saptanmıştır. ST131 156 (%99.4) ve H30 altklonu 111 (%70.7) izolatta pozitif bulunmuştur. GSBL pozitif saptanan (%53.5) izolatlarda, %49.7 oranında blaCTX-M ve %45.2 oranında da blaCTX-M-15 varlığı tespit edilmiştir. CTX-M-15 pozitif bulunan izolatların %97.2'si H30Rx pozitif bulunmuştur. Karbapenemazlar arasında en sık blaOXA-48 (%21) saptanırken, bunu blaNDM-1 (%1.3) ve blaVIM (%3.2) takip etmiştir. İzolatlarda blaKPC ve blaIMP üretimi saptanmamıştır. E. coli ST131 izolatlarında virülans genlerinin sıklığı ompT (%82.2), iutA (%73.2), usp (%64.3) ve papA (%22.9) olarak belirlenmiştir. Bu çalışma, hastanemizde E.coli kan izolatlarında ST131 klonunun yüksek olduğunu göstermiştir. ST131 ile enfekte hastalar sıklıkla hastanede uzun süreli yatış ve bakteriyemi öncesi antibiyotik kullanım öyküsüne sahip immünsuprese hastalardır. Sonuç olarak, ST131 klonu, özellikle H30Rx altklonu CTX-M-15 tipi GSBL yapımı nedeniyle florokinolanlara belirgin direnç göstermiştir. Virülan invaziv E.coli kan izolatlarının tespitini sağlayacak bir belirtecin ortaya konulması, antibiyotiklere dirençli E.coli enfeksiyonlarını kontrol edebilecek ve bu enfeksiyonların ampirik tedavisinde akılcıl antibiyotik tedavi stratejileri oluşturacaktır. Bu çalışma, 116S009 no'lu proje ile Tübitak 1002 Hızlı Destek Programı tarafından desteklenmiştir.