Kiraz muhafazası üzerine suyla ve vakumla ön soğutma yöntemlerinin etkilerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada, kiraz meyvelerinde suyla ve vakum ile ön soğutma yöntemlerinin kiraz meyvesinin depolama ve ürünün kalite kriterleri üzerine olan etkileri araştırılmıştır. Yapılan araştırmada kiraz meyveleri su ile ön soğutma, vakumlu ön soğutma ve kontrol olmak üzere üç farklı gruba ayrılmış ve ön soğutma sonrasında 5 kg ürün alabilen modifiye atmosferli poşetler (MAP) ile paketlenerek, 0 °C sıcaklık ve %90±5 oransal nemde 45 gün boyunca muhafaza edilmiştir. Ayrıca, depolama sürecinde belirli aralıklarla alınan meyveler raf ömrü çalışmaları için manav koşullarında (20 °C sıcaklık ve %65 oransal nem) 3 gün tutulmuştur. Çalışmada ağırlık kaybı, meyve rengi, suda çözünebilir kuru madde (SÇKM) miktarı, titre edilebilir asit (TEA) miktarı, meyve sertliği, meyve sapının kopma direnci, sap kararması oranı, toplam antosiyanin miktarı ile meyve sapının toplam klorofil kapsamı belirlenmiştir. Ayrıca, çatlamış, pittingli ve pazarlanamaz meyve miktarları da ayrı ayrı incelenmiştir. Çalışmada en yüksek ağırlık kaybı kontrol grubunda, en düşük ağırlık kaybı ise su ile ön soğutma uygulamasında saptanmıştır. Meyve renginin korunmasında ön soğutma uygulaması etkili bulunmuştur. En yüksek L* değeri vakumlu ön soğutma uygulamasında, en yüksek C* değeri su ile ön soğutma uygulamasında ve en yüksek ho değeri ise aralarında istatistiksel farklılık bulunmayan su ve vakumlu ön soğutma uygulamalarında tespit edilmiştir. Farklı ön soğutma uygulamalarının SÇKM ve TEA miktarı üzerine etkileri istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur. Kirazlarda su ve vakumlu ön soğutma yapılması meyve sertliğini korumada kontrole göre etkili bulunmuştur. En yüksek meyve sertliği vakumlu ön soğutma uygulamasında tespit edilmiştir. En yüksek sap kopma direnci su ile ön soğutma uygulamasında, en düşük kopma direnci ise kontrol grubunda saptanmıştır. Meyve sapı kararması ve sap klorofil miktarlarının korunmasında en başarılı uygulama su ile ön soğutma, en başarısız uygulama ise kontrol olarak tespit edilmiştir. İstatistiksel düzeyde en yüksek toplam antosiyanin miktarı su ile ön soğutma uygulamasında, en düşük toplam antosiyanin miktarı ise kontrol grubunda belirlenmiştir. Çatlamış meyve miktarı açısından soğukta depolama sonunda vakumlu ön soğutma uygulaması daha etkili bulunmuş iken manav koşullarında ise uygulamalar arasında istatistiksel farklılık tespit edilmemiştir. Pittingli meyve miktarında ise soğukta depolama sonunda istatistiksel farklılık tespit edilmemiş, buna karşılık manav koşullarında ise kontrol ve vakumlu ön soğutma uygulamasında daha düşük oranda pitting oluşmuştur. Hem soğukta muhafaza hem de manav koşulları sonrasında aralarında istatistiksel farklılık bulunmayan ön soğutma uygulamaları kontrole göre pazarlanamaz meyve miktarını azaltmıştır. Sonuç olarak, '0900 Ziraat' kiraz çeşidinde 0 °C sıcaklık ve %90-95 oransal nem koşullarında 45 günlük depolama boyunca kalite kriterlerini koruma açısından en başarılı ve etkili uygulama su ile ön soğutma uygulaması bulunmuştur. Bunu vakumlu ön soğutma uygulaması izlemiş ve bu uygulama kiraz meyvelerinin ön soğutmasında ümitvar olarak belirlenmiştir.