Kişi-iş uyumu kişi-örgüt uyumu kişi-yönetici uyumu ve kişi-ekip uyumunun işten ayrılma niyetine etkisinde işe yabancılaşmanın aracı rolü

Günümüzde rekabet koşullarının artması ile birlikte işletmeler daha karmaşık bir yapıya doğru evrilmektedir. Mevcut istihdamın korunması, örgütün başarısının artması konusunda kişinin iş, örgüt, yönetici ve ekiple olan uyumunun önemli bir rol oynadığı yadsınamaz bir gerçektir. Bu çalışmada, kişi-iş uyumu, kişi-örgüt uyumu, kişi-yönetici uyumu ve kişi-ekip uyumunun işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisini ortaya koymak, işe yabancılaşmanın aracılık rolünün belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, araştırma yöntemlerinden nicel araştırma yöntemleri seçilmiş ve veri toplama aracı olarak anket formundan yararlanılmıştır. 5'li likert olarak hazırlanan anket 423 çalışana uygulanmış, veriler SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç olarak; kişi-iş uyumu, kişi-örgüt uyumu, kişi-yönetici uyumu, kişi-ekip uyumu ile işten ayrılma niyeti ve işe yabancılaşma arasında negatif; işten ayrılma niyeti ve işe yabancılaşma arasında pozitif düzeyde bir ilişki olduğu görülmektedir. Ayrıca kişi-iş uyumu ve kişi-örgüt uyumunun işten ayrılma niyetine etkisinde yabancılaşmanın kısmı aracılık rolü; kişi-yönetici uyumu ve kişi-ekip uyumunun işten ayrılma niyetine etkisinde tam aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir.